Oliwia z Brescii – patronka. Św. Oliwia z Brescii jest uznawana za patronkę dobrego zdrowia oraz szczęśliwej podróży. Chorzy zanoszą do niej modlitwy, prosząc o ulgę w cierpieniu. Św. Oliwia z Brescii – kult. Relikwie św. Oliwii z Brescii odnaleziono w 1518 roku i przeniesiono do kościoła kapucynów. Kult Świętej przetrwał
Święta Rita. Urodzona w 1380 roku jedynaczka w rodzinie górali w Rocca Porena niedaleko Cascii we Włoszech. Miała powołanie do życia zakonnego ale jej rodzice zadecydowali że ma wyjść za mąż. Nie było to udane małżeństwo, jej mąż był człowiekiem porywczym i gwałtownym. Rita przez cały czas trwania tegl związku okazywała niesamowitą cierpliwość. Mieli dwóch synów. Mąż Rity został zamordowany i synowie przysięgli zemstę. Rita modliła się by jej synowie nie zostali mordercami i poprosiła Boga by ich zabrał z tego świata. Pan Bóg wysłuchał jej próśb i synowie wkrótce zmarli podczas epidemii. Choć z trudem znosiła swój los, przebaczyła oprawcom. Po śmierci synów Rita wstąpiła do klasztoru Augustianek w Cascii. Podczas prac często całowała obrączkę, znak swojej więzi z Jezusem. Dużo sie modliła, Pan obdarzał ją mistycznymi łaskami. Św. Rita na swojej głowie odczuwała ranę po jednym z ciernii z korony Jezusa, który przypominał jej o męce zbawiciela. Trwało to 15 lat, Rita prosiła Boga by rana nie była widoczna i została wysłuchana. Św Rita zmarła 22 maja 1447 r. W Cascii. Święta Rita inspiruje mnie swoją cierpliwością, inspiruje mnie także tym że tak kochała swoich synów że poprosiła Boga by zginęli zamiast popełnić grzech śmiertelny. Chciała bym, tak jak Rita być cierpliwa, wyznaczająca i silna. Św. Łucja, dziewica i męczennica, pochodziła z Syrakuz na Sycylii. Najstarszy żywot św. Łucji pochodzi z V wieku. Według niego była przeznaczona dla pewnego młodzieńca. Kiedy jednak udała się z pielgrzymką na grób św. Agaty do pobliskiej Katanii, aby uprosić zdrowie dla swojej matki, miała się jej ukazać św. Agata i przepowiedzieć śmierć męczeńską oraz doradzić by się przygotowała na czekającą ją ofiarę. Kiedy więc powróciła do Syrakuz, cofnęła wolę pójścia za mąż, rozdała majętność ubogim, złożyła ślub dozgonnej czystości. Kandydat do jej ręki zadenuncjował ją jako chrześcijankę. Kiedy nawet tortury nie załamały bohaterskiej dziewicy, została ścięta mieczem. Działo się to 13 grudnia ok. 304 roku. Święta miała 23 lata. Święta miała być wiedziona na pohańbienie do domu publicznego, ale żadną siłą nie mogli oprawcy ruszyć jej z miejsca, nawet parą wołów. Kiedy sędzia nakazał Świętą spalić na stosie, ogień jej nie tknął. Sędzia wtedy w obawie rokoszu skazał ją na ścięcie. Jednak i to przeżyła. Przyniesiona do domu, prosiła jeszcze o Komunię świętą i zmarła. Autor opisu jej męczeńskiej śmierci zostawił nadto przepiękny dialog Świętej z sędzią, swego rodzaju arcydzieło nauki moralnej ku zachęcie chrześcijan i ich podbudowaniu. Jest patronką Toledo, krawców, ociemniałych, rolników, szwaczek, tkaczy oraz orędowniczką w chorobach oczu. W ikonografii przedstawia się św. Łucję w stroju rzymskiej niewiasty z palmą męczeństwa w ręce i z tacą, na której leży para oczu. Według bowiem dawnej legendy miała mieć tak duże i piękne oczy, że ściągała nimi na siebie powszechną uwagę. Widząc zachwyt nawet u oprawców, kazała sobie oczy wyłupić. Na tę pamiątkę w dzień jej dorocznego święta w Syrakuzach niesie się na drogocennej tacy "oczy św. Łucji". Św. Łucja była tak dalece czczona jako patronka od chorób oczu, że nawet Dante modlił się do niej, kiedy zaczął chorować na oczy. Atrybutami św. Łucji są: lampa, miecz, palma męczeństwa, płomień u stóp; na tacy oczy, które jej wyłupiono, sztylet. Na moją patronkę wybrałam świętą Łucję, ponieważ uważam, że jest ona osobą godną do naśladowania. Święta Łucja wykazała się dobrym sercem oraz ogromnym poświęceniem rozdając cały swój majątek ubogim i ofiarując swoje życie Panu Bogu. Wybralam Sw Faustyne powodem mojego wyboru bylo pare lat wczesniej w dniu moich urodzin otrzymalam obraz Sw Faustyny od tamtej pory jest bliska mojemu Kowalska sierpnia 1905 r w Głogowcu .1924 r podczas zabawy w łodzkim parku doznała widzenia umeczonego Jezusa, który miał jej wydac polecenie wstapienia do zakonu. Choć wielokrotnie spotykala sie z odmowa 1 sierpnia 1925r wstapila do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. W klasztorze pelnila obowiazki kucharki,ogrodniczki, kwietnia 1926 r. przyjęła czarno-bialy habit oraz imie Maria Faustyna. Siostra Faustyna prowadzila zapisy swoich przeżyć znany jako Dzienniczek. Opisywała w nim cierpienia, stany mistyczne jakich doznawała przez wizje i objawienia . Dotyczyły one miedzy innymi namalowania obrazu Jezu Ufam Tobie, modlitw Koronki do Miłosierdzia Bożego i Godzinki Miłosierdzia. Zmarła 5 pazdziernika 1938r w Krakowie Łagiewnikach. 30 kwietnia 2000 r papież Jan Paweł 2 ogłosił siostrę Faustyne Kowalska swieta oraz druga Niedziele Wielkanocną ustawił świętem Bożego Miłosierdzia dla calego Kościoła. Jako patronkę do Bierzmowania wybrałam sobie Św. Ludwinę, ponieważ spodobało mi się jej życie. Na jej przykładzie zobaczyłam że osoba chora/ cierpiąca nie musi narzekać I być nieszczęśliwa, bo jesli wierzy się w Pana Boga to umie się pogodzić z wolą Bożą, I można swoje cierpienie ofiarować za innych aby im pomuc, aby oni nie odeszli od Pana Boga I nie zaczeli żyć grzesznie. Dlatego Św. Ludwina jest dla mnie przykładem do pośladowania. Artur był mnichem benedyktyńskim w najstarszym opactwie Glastonbury. Niektóre źródła podają, iż był absolwentem Oxfordu. Nie ma informacji o dzieciństwie i rodzinie Artura, ani w którym roku życia wstąpił do zakonu benedyktynów, ale zapewne będąc nastolatkiem. Prawdopodobnie pochodził z pobliskiej, rolniczej okolicy, słynącej z rozwiniętego sadownictwa (głównie sady jabłkowe), a może z samego Glastonbury. Wiadomo, że związał się z opactwem benedyktyńskim w Glastonbury, które zostało zajęte nakazem z rozkazu króla Henryka VIII podczas akcji Rozwiązywania Klasztorów i zniszczone w roku śmierci mnicha Artura. Zatem jest niewykluczone, że jego śmierć w jakiejś mierze związana jest z tym wydarzeniem. W kolejnych latach wyniosłe ściany opactwa były wykorzystywane jako „kamieniołom", źródło materiału budowlanego. Prawdopodobnym jest, że Artur musiał przejść typową dla benedyktynów, od X w. odgrywających w Anglii ważną rolę religijną, kulturalną, społeczną i gospodarczą, ścieżkę „w szkole służby Pańskiej": po czymś w rodzaju nowicjatu złożył śluby wieczyste. Tradycyjnie zapewne złożył cztery śluby: ubóstwa (dzielenie się wszystkim ze wspólnotą), duchowego posłuszeństwa (wobec Reguły św. Benedykta), stałości (przywiązania do jednego domu zakonnego aż do końca życia) i naprawy obyczajów (czystości i zobowiązania do codziennego nawracania się). Klasztor w Glastonbury słynął ze swoich studiów i wysokiego poziomu nauczania. Artur mógł pobierać tam nauki. W Glastonbury studiował słynny św. Dunstan, opat klasztoru w Glastonbury i katolicki arcybiskup Canterbury. Artur jako eremita zakonu benedyktyńskiego musiał być przepełniony bojaźnią Bożą i miłością, żyć w ubóstwie i ascezie, nieść stały i głęboki pokój serca (pax benedictina), sprawiedliwość i pomoc potrzebującym, wyrzec się własnych chęci (egoizmu) i stawić opór cielesnym pokusom, postępować roztropnie (z umiarem, zgodnie z zasadą „złotego środka"), także być cierpliwym i pokornym. Przede wszystkim wymagano od niego, aby był pracowity fizycznie i umysłowo. Według św. Benedykta, twórcy duchowej i religijnej jedności Europy: „Wtedy bowiem są naprawdę mnichami, gdy żyją z pracy rąk własnych, jak Ojcowie nasi i Apostołowie." (Motto Benedyktynów, brzmi: „Ora et labora" - „Módl się i pracuj".) Ponadto Artur-mnich był zobowiązany do Lectio divina (Boże czytanie), czyli do codziennego kontemplowania treści Biblii. Benedyktyni przestrzegali swoją Regułę dość wiernie. Józef z Arymatei, wuj Jezusa, zdejmował Jego Ciało z Krzyża i udostępnił mu swój grób, z którego z martwych powstał. Jak głosi legenda, miał przywieźć do Anglii w 63 r., do Glastonbury świętą relikwię - kielich (czarę), z którego pił Jezus na ostatniej wieczerzy i do którego miała być zebrana krew Jezusa, która wypłynęła z Jego ran po zdjęciu z krzyża. Józef z Arymatei miał otrzymać ów kielich z rąk samego zmartwychwstałego Chrystusa, gdy przebywał w więzieniu zamknięty tam przez Żydów. Z lochów po kilku latach miał go uwolnić sam cesarz Wespazjan, który zabrał go do Rzymu, a potem wysłał do Anglii, gdzie ten z powodzeniem chrystianizował wyspę. Według legendy, św. Józef, pierwszy „strażnik" Graala, zmarł w Glastonbury dnia 27 lipca 82 r. Ostatecznie jednak jego ciało zostało wywiezione do Jerozolimy, gdzie go pochowano ponownie. Św. Graal pozostał w Anglii. Nie wiadomo, jak Św. Graal znalazł się w posiadaniu benedyktynów, a konkretnie opata Richarda Whitinga. W związku z prześladowaniami katolików i zaborem przez króla mszalnych precjozów, polecił go Arturowi ukryć i strzec. Opactwo w Glastonbury, które uchodzi za najstarszą świątynię chrześcijańską na angielskiej ziemi, miało stać się pierwszym miejscem ukrycia tego świętego artefaktu. Niektórzy badacze utożsamiają Glastonbury („wyspę jabłek") z arturiańskim Avalonem, „wyspą" otoczoną wodami i bagnami, która dzięki obecności Św. Graala była „rajem", gdzie trwała nieprzerwana wiosna i pokój, nie miały dostępu choroby, a także była źródłem obfitości, ponieważ ziemia dostarczała ludziom zawsze wszystkiego pod dostatkiem. Artur zginął 15 listopada 1539 r. od miecza, jako wróg Tudorów i Królestwa (odmówił uznania króla Henryka VIII jako duchowego przywódcy Kościoła), na terenie benedyktyńskiego opactwa Glastonbury w wieku ok. 24 l. Tego samego dnia zamordowano w Glastonburytakże innych benedyktynów, w tym opata Richarda Whitinga. Katolicyzm jak i kult męczenników były w Anglii przez wieki surowo zakazane, stąd prawie całkowity brak źródeł historycznych w Anglii. Osoby stracone były uznawane na równi z pospolitymi przestępcami i dbano aby pamięć o nich zaniknęła jak najszybciej. Kult Św. Artura trwał w ukryciu w Anglii i przeniknął do Francji, gdzie w 1624 powstał pierwszy kościół pod jego wezwaniem. Nazwę Świętego Artura noszą miejscowości i ulice w USA i Kanadzie. UZASADNIENIE: Św. Artur był męczennikiem. Oddał życie za to, co wierzył. Jego niezłomna postawa jest dla mnie wzorem do naśladowania. W czasach nam współczesnych ludzie często nie wiedzą sami, czego chcą, często ulegają presji społeczeństwa. Pragnę być inny, lepszy i trwać w mojej wierze jak św. Artur.Z rąk św. Franciszka otrzymała zgrzebny habit i welon zakonny. Po pewnym czasie przyłączyła się do niej jej siostra, bł. Agnieszka. Odmówiła powrotu do domu swoim krewnym, którzy przyjechali, by ją do tego przekonać. Franciszek wystawił siostrom mały klasztor przy kościółku św. Damiana. Pierwszą jego ksienią została Klara.
Przez sakrament bierzmowania (ochrzczeni) jeszcze ściślej wiążą się z Kościołem, otrzymują szczególną moc Ducha Świętego i w ten sposób jeszcze mocniej zobowiązani są, jako prawdziwi świadkowie Chrystusa, do szerzenia wiary słowem i uczynkiem oraz do bronienia jej Katechizm Kościoła Katolickiego nr 1285 PRZYGOTOWANIE MŁODZIEŻY Sakrament Bierzmowania jest udzielany uczniom klas VIII szkoły podstawowej, którzy mieszkają na terenie naszej parafii, niezależnie do jakiej szkoły podstawowej uczęszczają. Kandydaci zgłaszają się na początku klasy VI szkoły podstawowej, w miesiącu wrześniu. Całość przygotowania do przyjęcia sakramentu dojrzałości chrześcijańskiej trwa przez okres 3 lat poprzez systematyczne spotkania przy parafii, cotygodniowe uczestnictwo w Eucharystii, comiesięczną spowiedź. Kandydaci, powinni jak najszybciej od momentu rozpoczęcia przygotowania potwierdzić dokumentem fakt przyjęcia sakramentu chrztu. KANDYDAT DO BIERZMOWANIA PRZYGOTOWUJE SIĘ POPRZEZ: Systematyczne uczestniczenie w coniedzielnej Mszy świętej Korzystanie z sakramentu pokuty i pojednania – raz w miesiącu / pierwszy piątek miesiąca / Branie czynnego udziału w spotkaniu grupy do bierzmowania – raz w miesiącu uczestniczenie w Nabożeństwie Różańcowym / październik /, Roratach, Drodze Krzyżowej. Kandydat do bierzmowania odpowiednio wcześniej obiera sobie imię bierzmowania (musi to być imię osoby świętej). Patronem bierzmowanego powinna być osoba bliska osobowości kandydata, którą chciałby naśladować. Wybór patrona nie powinien być podyktowany wpływem mody czy też opinii otoczenia. Świadkami bierzmowania powinni być rodzice chrzestni kandydata, a gdy jest to niemożliwe, wówczas inni wierzący (praktykujący) i bierzmowani katolicy. Świadkami Bierzmowania mogą być ci, którzy: ukończyli 16 rok życia, przyjęli Sakrament Pokuty, Eucharystii i Bierzmowania, są praktykującymi katolikami i prowadzą życie zgodne z zasadami wiary, świadkami Bierzmowania nie mogą być osoby żyjące w małżeństwie bez ślubu kościelnego,a także ci z młodzieży, którzy nie uczęszczają na katechizację KSIĄDZ ODPOWIEDZIALNY ZA PRZYGOTOWANIE MŁODZIEŻY: ks. dr Piotr Karpiński e-mail: kspiotrkarpinski@
Św. Anastazja żyła w III wieku. Była męczennicą. Miała męża okrutnika, który jej życie uczynił udręką. Wypisywałem kartki do bierzmowania. Moją szczególną uwagę zwróciła święta Anastazja, którą za patronkę obrało sobie wiele dziewczyn. W mojej parafii każdy z kandydatów do bierzmowania miał obowiązek pisemnego Adobe Stock/Fabio Roncaglia Prezentujemy różnorodne imiona do bierzmowania – od tradycyjnych po najbardziej oryginalne. Na decyzję, jakie imię wybrać na bierzmowanie, wpływa nie tylko jego znaczenie, ale też związany z nim patron lub patronka. Oto męskie i żeńskie imiona na bierzmowanie. Wśród naszych propozycji znajdują się najbardziej popularne imiona świętych, a także imiona patronów tak mało znane jak na przykład Klotylda czy Gumar. Imiona do bierzmowania nie powinny być przypadkowe. Sakrament bierzmowania ustanowiony jest przez kościół katolicki, dlatego imiona, jakie można na nim przyjąć, to imiona świętych tego kościoła. Wybór imienia na bierzmowanie wiąże się z wyborem patrona lub patronki. Powinniśmy wybrać imię takiego świętego lub takiej świętej, którzy mają być dla nas wzorem do naśladowania. Kościół katolicki zaczerpnął tradycję nadawania nowych imion podczas bierzmowania z Biblii. Jezus nadawał nowe imiona osobom, które stawały się jego uczniami – najsłynniejszy przykład to Szymon, który stał się Piotrem. Przedstawiamy imiona na bierzmowanie męskie i żeńskie. Tłumaczymy, czyimi patronami są święci noszący dane imię. Aby ułatwić decyzję, wyjaśniamy także, co oznaczają proponowane przez nas imiona. Spis treści: Jakie imię na bierzmowanie – uzasadnienie wyboru Imiona na bierzmowanie żeńskie – często wybierane Imiona na bierzmowanie męskie – najpopularniejsze Nietypowe imiona na bierzmowanie – męskie i żeńskie Jakie imię na bierzmowanie? – uzasadnienie wyboru Imiona do bierzmowania młodzi ludzie mogą wybrać sobie sami, nie są zdani na gust rodziców. Warto zatem ten wybór dobrze przemyśleć i nie kierować się jedynie tym, że dane imię ładnie brzmi. Warto dowiedzieć się więcej na temat świętego lub świętej, którzy to imię nosili. Wybierając imię, warto zapoznać się z listą świętych kościoła katolickiego oraz z żywotem świętego, który je nosił. Wybór imienia tak naprawdę powinien być wyborem patrona osoby przystępującej do bierzmowania. Najważniejsze jest, komu patronuje konkretny święty i w jakich sytuacjach należy się do niego modlić. Wybrany patron do bierzmowania będzie towarzyszyć nam do końca życia. Powinien być dla osoby wierzącej wzorem do naśladowania. Imiona na bierzmowanie żeńskie – często wybierane Być może sylwetki niektórych świętych są dla młodych ludzi przystępujących do tego sakramentu szczególnie imponujące, stąd od lat młodzież przyjmuje podobne święte imiona, wybierając sobie patrona do bierzmowania. Oto imiona żeńskie na bierzmowanie i ich znaczenie. Wśród nich dużą popularnością cieszą się następujące propozycje: Agata – patronka zawodów związanych z ogniem (piekarzy, ludwisarzy, kominiarzy) i kobiet karmiących, oznacza „dobra”, „szlachetna”. Agnieszka – patronka młodych dziewic, czystości, narzeczonych, dzieci, panien, ogrodników, oznacza „czysta”, „nieskalana”, „dziewicza”. Anastazja – patronka męczenników, wdów, tkaczy, wzywana jest w przypadkach chorób głowy i piersi, oznacza „zmartwychwstanie, wskrzeszenie”. Anna – patronka kobiet rodzących, matek, gospodyń domowych, piekarzy, wdów, oznacza „wdzięk”, „łaska”. Apolonia – patronka dentystów, oznacza „należąca do Apolla”. Barbara – patronka górników, dobrej śmierci, oznacza „cudzoziemka, obca”. Cecylia – patronka muzyków, wywodzi się od słowa caecus, które oznacza: „ślepy”, „ciemny”, „wątpliwy”. Daria – patronka sędziów, oznacza „ta, która posiada dobro /jest dobra”. Elżbieta – patronka matek, żon, położnych, oznacza „Bóg jest moją przysięgą” albo „Bóg jest moją doskonałością”. Jadwiga – patronka Polski, oznacza „waleczna kobieta”. Joanna – patronka lekarzy, małżeństw, rodzin, dzieci poczętych, matek w stanie błogosławionym, oznacza „Jahwe jest łaskawy”. Katarzyna – patronka dziewcząt, dziewic, starych panien, teologów, uczonych, mówców, studentów, sekretarek, wywodzi się od słowa katharós, które oznacza „czysty”, „bez skazy”, „dziewiczy”. Kinga – patronka górników i wielickiej kopalni, oznacza „z walecznego rodu”. Klara – patronka radia, telewizji, osób z chorobami oczu, praczek, malarzy, kobiet haftujących, oznacza „jasny”, „jaśniejący”, „czysty”. Łucja – patronka chorych dzieci, ociemniałych, a także wszystkich tych, którzy potrzebują dobrego wzroku: pisarzy, krawców, tkaczy, szwaczek, rolników, oznacza „narodzona o świcie”. Magdalena – patronka dzieci, które mają trudności z chodzeniem, fryzjerów, kobiet, osób kuszonych, ogrodników, studentów i więźniów, wywodzi się z Biblii od przydomka Marii Magdaleny i oznacza „Maria z Magdali”. Małgorzata – patronka bezpłodnych kobiet, oznacza „perła”. Maria – patronka matek i mądrości, oznacza „napawać radością”, „ukochana przez Boga”. Marta – patronka w trudnych sprawach, wszystkich gospodyń, hotelarzy i pań domu, oznacza „pani domu, gospodyni” lub „władczyni”. Róża – patronka Ameryki Łacińskiej oraz Filipin, a także kwiaciarek i ogrodników, wywodzi się od słowa rosa, które oznacza „róża”. Sabina – patronka gospodyń domowych, oznacza „pochodząca z Sabinów” (dawne plemię zamieszkujące środkową Italię). Stefania – patronka poszukiwaczy skarbów, oznacza „ukoronowana”, „nagrodzona wieńcem zwycięstwa”. Teresa – patronka Francji oraz misji, misjonarzy i misjonarek świata, wywodzi się od słowa oznaczającego „mieszkanka wyspy Thera”. Urszula – patronka nauczycielek, wywodzi się od słowa ursa, które oznacza „niedźwiedzica”. Weronika – patronka fotografów, gospodyń parafialnych, szwaczek, tkaczy i kupców, oznacza „tę, która przynosi zwycięstwo”. Zobacz też: Imiona do bierzmowania żeńskie – więcej propozycji Imiona na bierzmowanie męskie – najpopularniejsze Wśród męskich imion do bierzmowania prym wiodą: Adam – patron ubogich i cierpiących, oznacza „ojca całej ludzkości”. Adrian – patron strażników więziennych, oznacza „pochodzący z Hadrii”(miasto we Włoszech, na południe od Wenecji) lub z regionu morza Adriatyckiego. Alfons – patron adwokatów, jest to imię pochodzenia germańskiego, powstałe ze złożenia członów al („cały”) lub adal („szlachetny ród”) oraz funs („szybki, chętny, życzliwy”). Andrzej – patron zakochanych, oznacza „mężny człowiek”. Bartłomiej – patron rzemieślników: rzeźników, garbarzy, introligatorów, siodlarzy, szewców, tynkarzy, górników, krawców, piekarzy, sztukatorów, oznacza „syn wojownika”. Filip – patron cukierników, wywodzi się od słowa filihippos, które oznacza „lubiący konie” albo „znawca koni”. Franciszek – patron zaangażowania, a także ekologów i ekologii, oznacza „szczery”, „prosty”, „wolny”, „wolno urodzony”. Gabriel – patron telegrafu, telefonu, radia i telewizji, a także dyplomatów, posłańców i pocztowców, oznacza „mąż boży”. Jan – patron kowali i misjonarzy, tkaczy, krawców, kuśnierzy, garbarzy, farbiarzy, siodlarzy, właścicieli winnic, oberżystów, bednarzy, kominiarzy, stolarzy, oznacza „ten, który cieszy się łaską Jahwe” albo „Jahwe jest łaskawy”. Józef – patron mężczyzn, ojców, małżeństw, wychowawców, dzieci, młodzieży, uchodźców, sierot, podróżujących, oznacza „niech Bóg przyda (pomnoży)”. Krzysztof – patron kierowców i podróżnych, kolejarzy, rycerzy, poszukiwaczy skarbów i żeglarzy, oznacza „przynoszący Chrystusa” lub „noszący (w sobie) Chrystusa”. Łukasz – patron chrześcijańskich lekarzy i malarzy, oznacza „ten, który pochodzi z Lukanii” (kraina na południu Włoch). Maciej – patron budowniczych, kowali, cieśli, stolarzy, cukierników i rzeźników, oznacza „dar od Boga”, „dar Jahwe”. Marcin – patron dzieci, hotelarzy, jeźdźców, kawalerii, tkaczy, podróżników, więźniów, właścicieli winnic, żebraków i żołnierzy, oznacza „należący do Marsa”, „poświęcony Marsowi”. Marek – patron pisarzy, notariuszy i murarzy, jest też patronem Wenecji, oznacza „należący do Marsa”, „poświęcony Marsowi” (wielki wojownik). Michał – patron policjantów, żołnierzy i małych dzieci, opiekuje się także pielgrzymami, wywodzi się od hebrajskiego słowa mikha`el i oznacza „któż [jest] jak Bóg” albo „podobny do Boga”. Mikołaj – patron gorzelników, oznacza „zwycięstwo ludu”. Nikodem – patron grabarzy, oznacza „ten, który zwycięża dla ludu”, „bohater narodu”. Onufry – patron pielgrzymów, oznacza „pasterz osłów”. Pankracy – patron dzieci, wywodzi się ze złożenia członów: pan („wszystko, całość, wszech-”) oraz kratos („moc, siła”). Patryk – patron Irlandii, inżynierów, fryzjerów, bednarzy, kowali, górników, upadłych, wywodzi się od słowa patricius, które oznacza: „szlachetnie urodzony; patrycjuszowski”. Paweł – patron wielu zakonów, miast (między innymi Poznania, Biecza, Rygi czy Rzymu) oraz marynarzy, tkaczy i powroźników, wywodzi się od słowa paulus, które oznacza „mały, drobny”. Piotr – patron papieży, piekarzy, żniwiarzy, rzeźników, szklarzy, stolarzy, szewców, zegarmistrzów, ślusarzy, kowali, rybaków, sprzedawców ryb, marynarzy, żeglarzy, wywodzi się od słowa petros („skała, kamień, opoka”). Rafał – patron lekarzy, oznacza „ten, który otrzymał miecz z rąk bogów” lub „ten, który ma bożą włócznię”. Robert – patron katechetów, oznacza „ten, który jest sławny”, „ten, który świeci chwałą”. Sebastian – patron inwalidów wojennych, oznacza „czcigodny, dostojny, znakomity”. Seweryn – patron właścicieli winnic, wywodzi się od słowa severus, które oznacza „surowy, poważny, srogi”. Stanisław – patron Polski, oznacza „ten, który stanie się sławny” lub „ten, który jest sławą (chwałą) swego stanu (rodu)”. Szczepan – patron tkaczy, wywodzi się z języka greckiego do słowa stephanos, czyli „wieniec”. Szymon – patron farbiarzy, garncarzy, grabarzy, spawaczy, oznacza „Bóg wysłuchał”. Tomasz – patron architektów, budowniczych, cieśli, geodetów, kamieniarzy, murarzy, stolarzy, małżeństw i teologów, wywodzi się od słowa t`ôma, które oznacza „bliźniak; podwójny”. Tymon – patron rzeźbiarzy, wywodzi się od słowa thymos, oznaczającego: „życie, serce, męstwo, gniew”, ale również „czcić”. Urban – patron ogrodników, wywodzi się od słowa urbi / urbanus, co oznacza „miasto”, „mieszkaniec miasta”. Walenty – patron epileptyków, wywodzi się od przydomka Valentinus, który powstał ze słowa valens („mocny, silny, zdrowy”). Wawrzyniec – patron szklarzy, wywodzi się od słowa wawrzyn („laur, wieniec”). Wit – patron głuchoniemych, imię prawdopodobnie pochodzi z języka łacińskiego od słowa vitus- / vitalis („chętny, ochoczy”; „żywy, żywotny”). Wojciech – patron Kościoła w Polsce, oznacza „ten, który cieszy, że jest wojakiem”. Zenon – patron żebraków, oznacza „dar Zeusa”. Nietypowe imiona na bierzmowanie – damskie i męskie Rzadko spotykane imiona żeńskie do bierzmowania: Afra – patronka pokutnic, nawróconych prostytutek i dusz czyśćcowych, oznacza osobę pochodzącą z Afryki. Blandyna – patronka dziewic i pomocy domowej, oznacza „powabna”, „wdzięczna”, „czarująca” lub „uprzejma”. Felicyta – patronka męczenników, imię pochodzi od wyrazu felicitas, czyli „urodzaj”, „szczęśliwość”, „błogosławieństwo”. Filomena – patronka ludzi interesu i w potrzebach finansowych, zdających egzaminy, szkół i konwentów, zakonników, misji i nawróceń, wywodzi się od słów philos (drogi; miły; przyjaciel) i ménos (męstwo; siła życiowa). Hildegarda – patronka esperanto, językoznawców oraz naukowców, oznacza „ta, która chroni przed wojną” albo „ta, która broni się otoczona”. Koleta – patronka rzemieślników, kobiet w ciąży i rodzących, chorych dzieci, oznacza „zwyciężczynię”, „bohaterkę ludu”. Walburga – patronka rolników, żeglarzy i zwierząt domowych, jako złożenie członów waldan – „rządzić, panować” i burg – „gromadzić, strzec, pilnować, ochraniać” Zyta – patronka służby domowej, prawdopodobnie wywodzi się z języka włoskiego od słowa citta, zitta, zita („dziewczyna”). Rita – patronka spraw beznadziejnych, zdrobnienie od imion żeńskich zakończonych na -rita (np. Margerita). Klotylda – patronka kobiet, chorób dziecięcych, nagłej śmierci, osób niepełnosprawnych, oznacza „słynąca z walki”. Oryginalne imiona męskie na bierzmowanie to: Arnulf – patron piwowarów i młynarzy, pierwszy człon imienia to arn („orzeł”), drugim członem jest wolf („wilk”). Agapit – patron dermatologów, powstało z przymiotnika Agápetos, oznaczającego „drogi, kochany”. Baldomer – patron ślusarzy, imię składa się z elementów bald „śmiały, odważny” i meri „sławny”. Benild – patron nauczycieli, jest to imię o dość niejasnej etymologii. Chlodwald – patron kowali, jest to imię o dość niejasnej etymologii. Cyriak – patron pokrzywdzonych i ciężkiej pracy, imię wywodzi się od słowa kyriakós oznaczającego „pana, władcę”. Gumar – patron mężów mających złośliwe żony, nie jest znane znaczenie tego imienia. Wolfgang – patron pasterzy, marynarzy, węglarzy, stolarzy, rzeźbiarzy, niewinnych więźniów, oznacza „chodzący jak wilk”, „odznaczający się wilczym chodem”. Brendan – patron żeglarzy i podróżników, oznacza „książę”. Onezym – patron służących mężczyzn i czeladników, pochodzi od greckiego słowa On-simos „korzystny, pożyteczny”. Tychon – patron wytwórców win, oznacza „zrządzenie boskie”, „pomyślny los”. Zobacz także: Co oznaczają popularne żeńskie imiona? [QUIZ] Co oznaczają popularne męskie imiona? [QUIZ] Czy imię dziecka ma wpływ na jego wygląd? Adobe Najpopularniejsze imiona w Polsce na przestrzeni wieków Jakie imiona nosili nasi praprapradziadkowie? Jak najczęściej nazywały się ich mamy? W tym rankingu znajdziesz najpopularniejsze imiona od XIV wieku! Czy dużo się zmieniło? Niezwykle łatwo sprawdzić, jakie imiona były najpopularniejszymi w ubiegłym roku czy nawet kilka lat wstecz, ale czy zastanawiałaś się, jakie imiona były popularne w XVII wieku , a nawet wcześniej? Nadając imiona często ulegamy modom, wybieramy te najpopularniejsze lub wręcz przeciwne te najrzadziej nadawane. Co kiedyś wpływało na to, jakie imię wybierano dla dziecka? Pierwsze polskie imiona Sięgnijmy pamięcią czasów zanim na ziemiach polskich pojawiło się chrześcijaństwo. Po większości wówczas używanych rodzimych imionach nie ma obecnie śladu. Słowianie tworzyli pierwsze imiona najprawdopodobniej odapelatywne, czyli wywodzące się od nazw pospolitych. Nawiązywały one do cech człowieka , np. imiona Uchacz (osoba mająca odstające uszy) lub Białowąs (z powodu białych wąsów), zawodu, np. Kowal lub miejsca zamieszkania, np. Rawiok (pochodzący z Rawy Mazowieckiej). Na przełomie XIII i XIV wieku imiona odapelatywne zaczęły występować jako dodatek do imion zwykłych, a tym samym zaczęły pełnić funkcję nazwiska . Wraz z nastaniem chrześcijaństwa imiona rodzime zaczęły być stopniowo wypierane przez imiona chrześcijańskie Często zdarzało się, że osoba posiadała równolegle dwa imiona – jedno chrześcijańskie, a drugie słowiańskie. W 1563 roku decyzją soboru trydenckiego biskupi zabronili nadawać imiona męskie i żeńskie inne niż tylko imiona świętych. Największe zmiany w trendach imion na przestrzeni lat Upodobania do nadawanych imion bardzo zmieniały się przez wieki: w XVII i XVIII wieku coraz popularniejsze były nowe imiona świętych (np. Teresa , Ksawery, Alojzy), w okresie Oświecenia wzrosła popularność świeckich imion, zwłaszcza polskich imion damskich i męskich zapożyczonych z literatury , ta tendencja długo się utrzymywała (właściwie trwa do dziś, tylko literaturę zastąpiły seriale), przykładami mogą być:... Fotolia Wiemy, jak nazwać dziecko, by odniosło sukces! Wybór imienia dla dziecka może mieć wpływ na jego przyszłość – przekonują socjologowie. Zgadzacie się z tym? To, jak traktują nas inni, wpływa na nas samych i na naszą tożsamość – przekonuje Irena Cieślińska, dziennikarka i naukowczyni. Jakie imię warto nadać dziecku? Osoby o łatwych do wymówienia imionach osiągają większe sukcesy zawodowe. Według danych serwisu LinkedIn, najczęstsze imiona wśród prezesów i prezesek to Piotr, Bob, Jack, Bruce i Fred oraz Sally, Debra, Cynthia i Carolyn. Posiadacze łatwych i niezbyt wymyślnych imion są bardziej lubiani . Osoby o popularnych imionach mają większe szanse na znalezienie dobrej pracy (za wyjątkiem branży IT). Dodanie do pierwszego imienia inicjałów kolejnych imion zwiększa prestiż. Jak przekonuje Cieślińska, od przeznaczenia zapisanego w imieniu można jednak uciec. Przykładem jest prezydent USA Barack Obama , który na drugie imię ma Hussein. Popularne czy oryginalne? Choć naukowcy przekonują, że łatwe i popularne imiona gwarantują sukces i popularność, rodzice coraz chętniej się nadają dzieciom oryginalne, wyróżniające się imiona. Za kilka lat, w przedszkolach i szkołach spotkają się Jasie, Adasie i Benjaminki, Zosie, Lenki i Dżesiki. Wymyślne imiona z pewnością się wyróżniają, jednak mogą być źródłem problemów. Dorosły z obco brzmiącym imieniem, może mieć trudności np. w urzędach. Dla tych, którzy jeszcze nie zdecydowali, jakie imię wybrać, mamy 5 rad, które z pewnością ułatwią wybór . Wierzycie w to, że imię ma tak duże znaczenie w życiu człowieka? Jak mają na imię wasze pociechy? źródło: Fotolia Trendy, tradycja i znaczenie imion dla dzieci Czy lepiej nadać dziecku imię tradycyjne czy nowoczesne, popularne czy rzadkie? Sprawdź wszystko, co powinnaś wiedzieć na temat imion dla dzieci. Imiona dla dzieci ulegają okresowym modom, dlatego wybierając imię dla dziecka dobrze wiedzieć, jakie imiona są aktualnie najpopularniejsze, znać trendy i znaczenie imion, ale przy wyborze imienia dla syna lub córki, kierować się przede wszystkim własnym gustem. Najpopularniejsze imiona dla dzieci Najpopularniejsze imiona w Polsce publikowane są co roku w formie rankingu najpopularniejszych imion dla chłopców i dziewczynek. Od ponad dekady obserwujemy stałą popularność dziewczęcych imion Julia, Maja, Zofia czy Amelka , a popularne imiona dla chłopców w ostatnich latach to głównie Kacper, Antek, Jakub, Jan . Coraz popularniejsze są także obcojęzyczne, zwłaszcza angielskie , imiona dla dzieci. Podczas załatwiania formalności po porodzie , czeka cię wizyta w Urzędzie Stanu Cywilnego. W związku ze zmianą prawa, możesz dać dziecku imię obcojęzyczne lub zdrobniałe! Księga imion dla dzieci W Księdze imion można sprawdzić znaczenie imion żeńskich i męskich, przeczytać o pochodzeniu imienia i charakterystyce dziecka, które nosi dane imię. Oprócz znaczenia imion, w księdze znajdziesz również dni imienin wg kalendarza imion. Kiedyś przy wyborze imienia dla dziecka, rodzice sprawdzali, kto jest świętych patronem w dniu urodzin dziecka i nadawali swoim dzieciom imiona świętych . Teraz to rzadsza praktyka, ale ponieważ panuje moda na tradycyjne polskie imiona , prawdopodobieństwo, że dziecko będzie nosiło imię świętego, jest duże! Imiona męskie Imiona dla chłopców , które w 2017 roku są najczęściej nadawane w Polsce to: Antoni Jakub Jan Szymon Franciszek i Filip (ex aequo) Aleksander Wojciech Kacper Mikołaj Adam Te imiona dla dzieci są popularne od przynajmniej dekady, gdyby jednak spojrzeć na to, jakie imiona męskie są w Polsce najczęstsze, w pierwszej piątce uplasowałyby się imiona: Jan... Jak pobrać i aktywować bon turystyczny: instrukcja rejestracji na PUE ZUS (krok po kroku) Ukraińskie imiona: męskie i żeńskie + tłumaczenie imion ukraińskich Mądre i piękne cytaty na urodziny – 22 sentencje urodzinowe Ile wypada dać na chrzciny w 2022 roku? – kwoty dla rodziny, chrzestnych i gości Gdzie nad morze z dzieckiem? TOP 10 sprawdzonych miejsc dla rodzin z maluchami Ospa u dziecka a wychodzenie na dwór: jak długo będziecie w domu? Czy podczas ospy można wychodzić? 5 dni opieki na dziecko – wszystko, co trzeba wiedzieć o nowym urlopie PESEL po 2000 - zasady jego ustalania Najczęściej nadawane hiszpańskie imiona - ich znaczenie oraz polskie odpowiedniki Gdzie można wykorzystać bon turystyczny – lista podmiotów + zmiany przepisów Urlop ojcowski 2022: ile dni, ile płatny, wniosek, dokumenty Przedmioty w 4 klasie – czego będzie uczyć się dziecko? 300 plus 2022 – dla kogo, kiedy składać wniosek? Co na komary dla niemowląt: co wolno stosować, czego unikać? Urwany kleszcz: czy usuwać główkę kleszcza, gdy dojdzie do jej oderwania? Bon turystyczny – atrakcje dla dzieci, za które można płacić bonem 300 plus dla zerówki w 2022 roku – czy Dobry Start obejmuje sześciolatki? Jak wygląda rekrutacja do liceum 2022/2023? Jak dostać się do dobrego liceum?Takiej telewizji patronką jest św. Klara. Obdarzono ją tym zadaniem, ponieważ w noc Bożego Narodzenia 1252 r., nie mogąc z powodu choroby uczestniczyć w Pasterce w bazylice św. Franciszka, cudownie widziała jej przebieg jakby na ekranie w swojej celi. Patronką telewizji została jednak przede wszystkim dlatego, że kultywowała w
Zgłoś nadużycie! Św. Klara jest patronką telewizji. Wybrałam imię świętej Klary, ponieważ oznacza „jasna, czysta”. Zaimponowała mi też jej postawa ubóstwa. Św. Klara żarliwie się modliła, nie oszczędzała siebie, ciężko pracowała i pościła. Już za swego życia czyniła cuda (rozmnożyła chleb, uzdrawiała). Poświęciła swe życie dla Pana Jezusa, wybrała samotność i skromne życie. Jej szlachetny przykład przyciągał do klasztoru szlacheckie dziewczyny, które rezygnowały z doczesnego bogatego życia, oddając się w służbę Bogu i ubogim.
Święta Łucja jest patronką Sycylii, miast: Syrakuzy i Toledo oraz ociemniałych, a także orędowniczką w chorobach oczu. W średniowieczu, poeta Dante Alighieri umieścił ją w raju w swojej „Boskiej Komedii” i zwracał się do niej, gdy chorowały jego oczy i gdy przeżywał okresy słabości wewnętrznej. Współcześnie św.
Muzykujący o wstawiennictwo powinni prosić nie tylko św. Cecylię, ale i św. Germana z Paryża, św. Leona Wielkiego Papieża, św. Odona z Cluny czy św. Piusa X Papieża. Gdy śpiew przeciąży struny głosowe warto zwrócić się o pomoc do św. Błażeja, św. Otylii czy św. Bernarda ze Agnieszka Rzymska, Antoni z Padwy, św. Dorota, św. Filmoena, św. Jadwiga Śląska i św. Wunibald wspomogą narzeczonych, a młode małżeństwa mogą zwracać się do św. Zdzisławy. Są też patroni małżonków ze stażem – św. Joachim czy św. Józef. Zakochanym zaś polecamy św. Andrzeja Apostoła, pomocnika w sprawach matrymonialnychSTACJA7 POLECAWśród świętych znajdziecie również orędowników od ciężkiej pracy – św. Cyriak – czy od kłótni i sporów – św. Barnaba Apostoł. O opiekę mogą nie martwić się również producenci świec woskowych (św. Genowefa), urzędnicy podatkowi (św. Gwidon), filozofowie (św. Justyn) oraz introligatorzy (św. Bartłomiej).Znajdź swojego patrona!Adrian – patron strażników więziennychPrzeczytaj równieżAfra – patronka dusz zaniedbanych, kobiet pokutującychAgapit – patron ciężarnych kobietAgata Sycylijka – patronka Sycylii, Katanii, sztuki, artystów, kominiarzy, nianiek, ludwisarzy, karmiących matek, w chorobach piersi, pielęgniarekAgnieszka Rzymianka – patronka młodych dziewic, czystości, narzeczonych, dzieci, panien, ogrodnikówAkwilin – patron tragarzyAlbert Wielki Biskup – patron zakonów Albertynek i Albertynów, górników, studiujących nauki przyrodnicze, uczonych, plastyków, teologówAleksy Rzymianin – patron licznych zakonów, ubogich, żebraków, włóczęgów, pielgrzymów, wędrowców, orędownik podczas trzęsienia ziemi, suszy, złej pogody, w czasie epidemii i plagAlfons – patron zakonu Redemptorystów, adwokatów, osób świeckich, spowiedników, teologówAlojzy Gonzaga – patron Mantui, młodzieży studiującejAmbroży – patron Bolonii, Mediolanu, pszczelarzy, woskarzyAnastazja -patronka tkaczy, cenzorówAnastazy Perski – patron złotnikówAnatol z Laodycei – patron matematykówAndrzej Apostoł – patron prawosławia, Słowian (szczególnie obrządków wschodnich), archidiecezji warmińskiej, Austrii, Bułgarii, Burgundii, Grecji, Hiszpanii, Holandii, Niemiec, Rosji, Sycylii, Szkocji, Bordeaux, Brescii, Brugii, Hanoweru, Neapolu, Rawenny, małżeństw podróżujących, podróżnych, żeglarzy, rybaków, rzeźników, sprzedawców ryb, orędownik zakochanych, wspomaga w sprawach matrymonialnych i wypraszaniu potomstwaAndrzej Bobola – patron diecezji pińskiej, wileńskiej, łomżyńskiej, płockiej i warmińskiej, białostockiej, drohiczyńskiej, łomżyńskiej, kolejarzy, patron PolskiAnna – patronka diecezji opolskiej, miast, Hanoveru, kobiet rodzących, matek, gospodyń domowych, piekarzy, wdów, położnic, ubogich robotnic, stolarzy, górników kopalni złota, młynarzy, powroźników, żeglarzyAntoni Padewski – patron Włoch, Padwy, Lizbony, Padeborn, Splitu, zakonów: Franciszkanów, Antoninek oraz wielu bractw, dzieci, górników, małżeństw, narzeczonych, położnic, piekarzy, ubogich, podróżnych, ludzi i rzeczy zaginionychAntoni Wielki – patron wikliniarzy, świniopasów, osób z chorobami skórnymi, zakonu Antoninów, dzwonników, chorych, rzeźników, wędliniarzy, szczotkarzy, ubogich. Orędownik w czasie pożarów. W ciągu wieków wzywano go podczas epidemii oraz chorób skórnychApolonia – patronka dentystów, stomatologówArnold z Arnoldsweicler – patron śpiewakówArnulf – patron młynarzy, piwowarówAugustyn – patron zakonu Augustianów, kanoników regularnych, Magdalenek, Kartaginy, drukarzy, wydawców, teologówAutbert – patron piekarzyBaldomer – patron ślusarzyBarbara z Nikomedii – patronka archidiecezji katowickiej, Edessy, Kairu, architektów, cieśli, dzwonników, flisaków, górników, hutników, kamieniarzy, kowali, ludwisarzy, marynarzy, murarzy, saperów, strażników, szczotkarzy, tkaczy, więźniów, wytwórców sztucznych ogni, żołnierzy (szczególnie artylerzystów i załóg twierdz), dobrej śmierciBarnaba Apostoł – patron Florencji, Mediolanu, orędownik podczas kłótni, sporów, smutku oraz burz gradowychBartłomiej Apostoł – patronem Armenii, Fermo, Frankfurtu nad Menem, Maastricht, introligatorów, tynkarzy, garbarzy, rybaków, rzeźników, zegarmistrzówBazyli – patron zakonu Bazylianów i sióstr św. KrzyżaBenedykt z Nursji – patron wielu zakonów, diecezji tarnowskiej, Francji, architektów, górników, inżynierów, nauczycieli, speleologów, uczniów, wydawców, kotlarzy, orędownik w chorobach róży oraz konającychBenild – patron nauczycieliBenon z Miśni – patron rybaków, sukiennikówBernard z Aosty – patron alpinistów, narciarzy, broni pól przed burząBernard z Badenii – patron mężczyznBernard z Clairvaux – patron zakonu Cystersów, Burgundii, Ligurii, Genui, Gibraltaru, Pelplina, pszczelarzy, opiekun podczas klęsk żywiołowych, sztormów oraz w godzinie śmierciBernard (Bernardyn) ze Sieny – patron zakonu Bernardynów, Sieny, tkaczy, reklamy, orędownik chorych na gardło i krwawiącychBlandyna – patronka pomocy domowych, dziewicBłażej – patron przemysłu wełniarskiego, handlarzy wełną, kapeluszników, lekarzy, gręplarzy, choróbgardła, opiekun zwierząt, szewców, sztukatorówBonawentura – patron zakonu Franciszkanów, matek oczekujących potomstwa, dzieci, robotników, teologów, tragarzy, wytwórców jedwabiuBonifacy – patron Niemiec, diecezji w Fuldzie, Erfurcie, Moguncji, łomżyńskiej, archidiecezji warmińskiej,kasjerów, krawców, księgarzy, piwowarówBrendan – patron żeglarzy i podróżnikówBrunon Kartuz – patron Kartuzów, obłąkanychBrycjusz – patron sędziówBrygida Królowa – patronka Szwecji, pielgrzymów, dobrej śmierciBrygida z Kildar – patronka Irlandii, opiekunka pracujących na roliCecylia – patronka chórzystów, lutników, muzyków, organistów, zespołów wokalno-muzycznych, śpiewaków, niewidomychCelestyn – patron introligatorówCezary z Nazjanzu – patron lekarzyChlodwald – patron wytwórców gwoździChryzant – patron sędziówCyriak – patron ciężkiej pracyCyryl – patron EuropyDamazy I Papież – patron archiwariuszy kościelnychDamian – patron aptekarzy, chirurgów i mędrców, stomatologówDaria – patron sędziówDawid – patron Walii i BathDemetriusz z Salonik – patron żołnierzyDionizy – patron strzelców, przywoływany w różnych okolicznościach, przy bólu głowy, opętaniu i kłótniachDominik kapłan – patron zakonu Dominikanów – gałęzi żeńskiej i męskiej, Bolonii, Kordoby, Madrytu, PalermoDominik Savio – patron dzieci, ministrantów, chórów dziecięcych, młodzieżyDorota – patronka piwowarów, górników, panien młodych, młodych małżeństw, narzeczonych, kwiaciarzy, ogrodników, botaników, położnych i par młodych, sprzedawców kwiatówDunstan – patron ślusarzy, złotnikówDyzma – patron złodzieiEberhard – patron pasterzyEdward Wyznawca – patron królów angielskichEfrem – patron AsturiiEliasz Prorok – patron dorożkarzyEligiusz – patron jubilerów, kowali, metalowców, ślusarzy, weterynarzy, zegarmistrzów, złotników, grawerów, wytwórców lamp, dzierżawców, fabrykantów powozów, wikliniarzy, handlarzy koni, rolnikówElżbieta – patronka matek, żon, położnychElżbieta Portugalska – patronka Portugalii, Saragossy, III zakonu Franciszkańskiego, orędowniczka podczas udręk wojnyElżbieta z Turyngii – patronka ubogich, Węgier, Niemiec, III zakonu Franciszkańskiego, ElżbietanekErazm – patron tokarzy, marynarzy, żeglarzy, tkaczyEryk – patron SzwecjiEtelburga – patronka kobiet oczekujących potomstwaEulalia z Barcelony – patronka Katalonii, Barcelony i żeglarzy, ochrona przed – patron myśliwych i leśników, kramarzy, kupców, żołnierzyEuzebiusz – patron diecezji przedalpejskichFabian – patron garncarzy, cynownikówFelicyta – patronka kobiet, matekFeliks z Cantalicio – patron dzieciFiakriusz – patron dorożkarzy, kwiaciarek, miedziorytników, wytwórców cegiełFidelis – patron prawnikówFilip Apostoł – patron Antwerpii, pilśniarzy, czapników, kapeluszników, garbarzy, kramarzy, cukierników, sklepikarzyFilip Neri – patron humorystówFilomena – patronka Żywego Różańca, szczęśliwych narodzin dzieci, matek i dzieci, ludzi interesu i w potrzebach finansowych, zdających egzaminy, szkół i konwentów, zakonników, misji i nawróceń, spokojnej i szczęśliwej śmierci, powracających do Sakramentów Świętych, narzeczonych, katakumbFirmin Starszy – patron bednarzyFlorian – patron Krakowa, Bolonii, Austrii, strażaków, hutników, garncarzy, wytwórców mydła, kupców bławatnych, piwowarów, kominiarzy, chroni od klęsk: ognia, wojny, powodzi, nieurodzaju i burzy klęsk pożaru, powodzi i sztormówFranciszek Ksawery – patron zakonu misjonarzy, misji katolickich, rozkrzewiania wiary, Indii, Japonii. marynarzy, orędownik w czasie zarazy i burzFranciszek Salezy – patron Genewy, pisarzy, literatów, dziennikarzy i prasy katolickiejFranciszek z Asyżu – patron zakonów Albertynów, Franciszkanów, Kapucynów, Franciszkanów Konwentualnych, Bernardynek, Kapucynek, Klarysek, Koletanek, tercjarzy, Włoch, Asyżu, Bazylei, aktorów, ekologów, pracowników ochrony środowiska, niewidomych, pokoju, robotników, tapicerów, ubogich, więźniów, Akcji KatolickiejFranciszka Cabrini – patronka emigrantówFrydolin – patron optykówGabriel Archanioł – patron dyplomatów, filatelistów, posłańców, korespondentów prasowych, pocztowców, radia i telewizji, telekomunikacjiGabriel Perdolente – patron młodzieży włoskiej, kleryków, młodych zakonnikówGenezjusz – patron aktorówGenowefa – patronka Francji i Paryża, chroni przed klęskami, ulewą i suszą, gorączką, kobiet, dziewic, pasterzy, producentów świec woskowych, rybaków, kapeluszników, rzemieślników, właścicieli składu win, żołnierzyGerard patron diecezji Csanad, dzieciGerman z Paryża – patron muzykówGermana – patronka pasterekGertruda z Nivelles – patronka podróżników i ogrodników oraz przeciw myszom i szczurom, pielgrzymówGerwazy – patron chałupników, dzieciGezelin – patron szczęśliwego dzieciństwaGoar – patron garncarzy, gościnności, właścicieli winnic, wytwórców cegiełGudula – patronka BrukseliGumar – patron mężczyzn mających złośliwe żonyGutman – patron kowali, krawców, kupców, mieszczan, szewcówGrzegorz z Nazjanzu – patron Bazylianów i poetówGrzegorz I Wielki Papież – patron uczniów, studentów, nauczycieli, chórów szkolnych, piosenkarzy, muzyków, kopalni, chórzystówGwidon – patron celników, urzędników podatkowych, chorych, kościelnych, dzwonników, pielgrzymów, rolnikówHadrian – patron kowaliHelena – patronka diecezji w Trewirze, Ascoli, Bambergu, Pesaro, Frankfurcie, Bazylei, farbiarzy, wytwórców igieł, wytwórców gwoździ, kopalniHenryk z Bolzano – patron drwaliHerman z Kolonii – patron zegarmistrzówHilary z Poitiers – patron Poitiers, dzieci opóźnionych w rozwoju, chroni przed ukąszeniami wężówHieronim – patron ascetów, sierot, opuszczonej młodzieży, biblistów, egzegetów, księgarzy, teologówHildegarda – patronka esperantystów, językoznawcówHipolit – patron personelu więziennegoHomobonus – patron kupcówHonorat – patron handlarzy, kupcówHubert – patron myśliwych, tokarzy, leśników i sportowców, matematyków i metalowców, strzelców, kuśnierzy, optyków, rzeźnikówIdzi – patron matek karmiących, pasterzy, macierzyństwa, osób kulawych, rybaków, sprzedawców koniIgnacy Loyola – patron domów rekolekcyjnych, zakonu Jezuitów, dzieci, matek oczekujących dziecka, kuszonych,skrupulantów, żołnierzy, rekolekcji, dzieci, ćwiczeń duchownych, teologówIngenuin – patron kopalniIrena z Tesaloniki – patronka dziewczątIreneusz – patron diecezji w LyonieIwo – Helory – patron adwokatów, notariuszy, sędziówIzydor – patron Hiszpanii, Sewilli, informatyków, rolników, farmerów, dobrych żniwJacek Odrowąż – patron archidiecezji katowickiej i diecezji opolskiejJadwiga Śląska – patronka Polski, Śląska, archidiecezji wrocławskiej i diecezji w Görlitz, Andechs, Berlina, Krakowa, Trzebnicy, Wrocławia, Europy, narzeczonych, uchodźców, pojednania i pokojuJakub Apostoł – patron Hiszpanii, Portugalii, zakonów rycerskich, czapników, hospicjów, szpitali, kapeluszników, wikliniarzy, pielgrzymów, sierot, dekarzyJan Apostoł – patron Albanii, Azji Mniejszej, aptekarzy, urzędników, bednarzy, dziewic, zawodów związanych z pisaniem i przepisywaniem: introligatorów, kopistów, kreślarzy, lieratów, biografów, papierników,pisarzy, litografów, owczarzy, płatnerzy, skrybów, ślusarzy, wikliniarzy, teologów, uprawiających winorośl, wdówJan Berhmans – patron ministrantówJan Bosco – patron młodzieży, duszpasterzy młodzieżowych, młodych robotników, rzemieślnikówJan Boży – patron Granady, księgarzy, chorych, drukarzy, pielęgniarzy, szpitali, opiekun służby zdrowiaJan Chrzciciel – patron Austrii, Francji, Holandii, Malty, Niemiec, Prowansji, Węgier, Akwitanii, Aragonii, archidiecezji warszawskiej i wrocławskiej, Amiens, Awinionu, Bonn, Florencji, Frankfurtu nad Menem, Kolonii, Lipska, Lyonu, Neapolu, Norymbergi, Nysy, Wiednia, Wrocławia, zakonu joannitów (Kawalerów Maltańskich), mnichów, dziewic, pasterzy i stad, kowali, krawców, kominiarzy, kuśnierzy, rymarzy, architektów, abstynentów, właścicieli kin, wychowawców, niezamężnych matek, tkaczy, garbarzy, skazanych na śmierć, orędownik podczas gradobicia, w chorobach epilepsji, tancerzyJan Chryzostom – patron kaznodziejówJan Damasceński – patron farmaceutów, malarzy ikon, obrazów świętychJan de la Salle – patron nauczycieliJan Gwalbert – patron leśnikówJan Kanty – patron Polski, archidiecezji krakowskiej, Krakowa, profesorów, nauczycieli i studentów, szkół katolickich, CaritasuJan Kapistran – patron prawnikówJan Kuncewicz – patron diecezji siedleckiej, drohiczyńskiej, zakonu Bazylianów, Rusi, Litwy, WilnaJan Leonardi – patron kucharzyJan Maria Vianney – patron proboszczówJan Marinoni – patron bankowcówJan Nepomucen – patron Czech, dobrej spowiedzi i spowiedników, zakonu jezuitów, Pragi, tonących, orędownik podczas powodzi, sprzedawców, księżyJan z Dukli – patron Królestwa Polskiego, Wielkiego Księstwa Litewskiego, archidiecezji przemyskiej, Lwowa, rycerstwa polskiegoJanuary – patron NeapoluJerzy – patron Anglii, Portugalii, Aragonii, Genui, Stambułu, Niemiec, Wenecji, żołnierzy, kawalerii, rycerzy, płatnerzy, rusznikarzy, zbrojmistrzów, puszkarzy, pasterzy koni, szpitali, bezpłodnych kobiet, artystów, skautów, harcerzy, chroni przed dżumą, trądem, syfilisem i opryszczkąJoachim – patron małżeństwa, patron sprzedawców lnuJoanna – patronka sióstr wizytekJoanna d’Arc – patronka pracowników radia i telewizji, pracowników telekomunikacjiJózef Oblubieniec Marii – patron Kościoła powszechnego, Austrii, Węgier, Kanady, Meksyku, Belgii, Peru, Rosji, Wietnamu, Czech, Filipin, Hiszpanii, Kanady, Portugalii, misji chińskich, sprawiedliwości społecznej,dobrej śmierci, robotników, cieśli, drwali, rzemieślników, małżonków i rodzin chrześcijańskich, ojców sierot, uciekinierówJózef Cafasso – patron więźniów i więzień, duszpasterzy więziennychJózef Kalasanty – patron Pijarów, szkół katolickichJózef z Arymatei – patron garbarzy, grabarzyJózef z Kupertynu – patron astronautów, kosmonautów, lotników, egzaminowanychJuda Tadeusz Apostoł – patron diecezji siedleckiej, Magdeburga, orędownik w sprawach beznadziejnychJulian – patron wioślarzyJustyn – patron filozofówKajetan – patron bankowcówKamil – patron zakonu Kamilianów, szpitali i chorych, pielęgniarek i pielęgniarzy, opiekujących się chorymiKarol Boromeusz – patron zakonu Boromeuszek, diecezji w Lugano i Bazylei, uniwersytetu w Salzburgu, bibliotekarzy, duszpasterzy, instytutów wiedzy katechetycznej, proboszczów, profesorów seminariumKarol Lwanga – patron młodzieży i akcji Katolickiej w AfryceKasjan – patron stenografówKatarzyna Genuańska – patronka Genui, chorych i szpitaliKatarzyna Szwedzka – patronka Szwecji, ludzi dotkniętych niepowodzeniamiKatarzyna z Aleksandrii – patronka dziewcząt, filozofów, studentek, bibliotekarzy, literatów, kołodziejów, kolejarzy, garncarzy, adwokatów, modystek, mówców, szwaczek, zecerów, teologówKatarzyna z Parc – patronka ekspedientekKatarzyna ze Sieny – patronka Włoch, Rzymu, Sieny, uczonych, mędrców, studentów, pielęgniarek, strażników, strażakówKazimierz – patron Korony i LitwyKilian – patron malarzy pokojowych, tynkarzyKinga – patronka Polski i Litwy, diecezji tarnowskiej, górników wydobywających sól, kopalni soliKlara – patronka zakonu Klarysek, kapucynek, Asyżu, bieliźniarek, hafciarek, praczek, radia i telewizji, chorych na oczy, malarzy malujących na szkle, szklarzyKlarus – patron krawcówKlaudiusz – patron kamieniarzy, rzeźbiarzyKlemens Dworzak – patron Warszawy, kelnerów, piekarzy, rzemieślnikówKlemens I Papież – patron grabarzy, kamieniarzy, marmurników, narodów słowiańskich, dzieci, górników, kamieniarzy, kapeluszników, marynarzyKlotylda – patronka notariuszy, kobietKoleta – patronka cieśli, pomocy domowychKonkordia – patronka piastunek dzieciKonrad patron furtianówKorneliusz – patron chorych na grypęKosma – patron aptekarzy, chirurgów i mędrców, stomatologówKryspin – patron szewców, garbarzyKryspinian – patron garbarzy, szewcówKrystyna – patronka młynarzyKrzysztof – patron kierowców i podróżnych, woźniców, taksówkarzy, tragarzy, rycerzy, poszukiwaczy skarbów i żeglarzy, flisaków, kolejarzy, modystek, biegaczyKunegunda – patronka kobiet oczekujących potomstwaLeokadia – patronka Hiszpanii, ToledoLeon Wielki Papież – patron muzyków i śpiewakówLeonard z Noblac – patron dobrego porodu, położnych, więźniów, jeńców, chorych i zagrożonych napadem lub kradzieżą, tragarzy, parobków, stajennychLetus – patron tkaczyLidia – patronka farbiarzyLudwik IX Król – patron kilku żeńskich zgromadzeń zakonnych noszących jego imię, drukarzy, fryzjerów, hafciarek,introligatorów, kamieniarzy krawców, piekarzy, pielgrzymów, niewidomych, rybaków, tkaczy, uczonych, malarzy pokojowych, sztukatorówLudwina – patronka apostolstwa chorychŁazarz – patron rzeźników, grabarzy, trędowatych, leprozoriów, żebrakówŁucja – patronka Toledo, krawców, niewidomych, ociemniałych, chorych na oczy, szklarzy, służby, producentów lamp i świec, woźniców, rolników, szwaczek, tkaczy, krawców, woźnych, tapicerów, orędowniczka w chorobach oczu, pracowników radia i telewizjiŁukasz Ewangelista – patron Hiszpanii, miasta Achai, introligatorów, lekarzy chirurgów, malarzy i rzeźbiarzy, notariuszy, rzeźników, złotnikówMaciej Apostoł – patron Hanoweru, budowniczych, kowali, cukierników, rzeźników, wzywają go niepłodne małżeństwa oraz chłopcy rozpoczynający szkołęMagnus ze Szkocji – patron sprzedawców rybMaksymilian Maria Kolbe – patron archidiecezji gdańskiej i diecezji koszalińskiej, krwiodawców, abstynentówMałgorzata z Antiochii – patronka położnic, ciężarnych kobiet, bezpłodnych kobiet i dobrej śmierciMamert – patron mamek i orędownik w chorobach piersiMarceli Papież – patron stajennychMarcin de Porres – patron fryzjerów, pielęgniarek, robotnikówMarcin z Tours – patron Francji, królewskiego rodu Merowingów, diecezji w Eisenstadt, Mainz, Rotterburga, Amiens, dzieci, hotelarzy, jeźdźców kawalerii, kapeluszników, kowali, krawców, młynarzy, tkaczy, podróżników, więźniów, właścicieli winnic, żołnierzy, oberżystów, karczmarzy, abstynetów, sukienników, przywoływany przeciwko pijaństwu i burzyMarcjan – patron administratorów, rusznikarzyMarek Ewangelista – patron Aleksandrii, Bergamo, Albanii, Wenecji, szklarzy, notariuszy, sekretarzy, pisarzy, murarzy,wikliniarzy, koszykarzy, szklarzyMarek Roy – patron prawnikówMaria Goretti – patronka młodzieżyMaria Egipcjanka – patronka aktorówMaria Magdalena – patronka Marsylii, Prowansji, Sycylii, Neapolu, zakonów kobiecych, pokutujących, życia kontemplacyjnego, dzieci, które mają trudności z chodzeniem, fryzjerów, perukarzy,kobiet, osób kuszonych, ogrodników, studentów, więźniów, sprzedawców winaMarkulf – patron aptekarzy, kupców drobnych towarów, sukiennikówMarta – patronka Tarasconu, gospodyń domowych, hotelarzy, kucharek, sprzątaczek, właścicieli zajazdów, właścicieli hoteli, rzeźbiarzyMartyriusz – patron rusznikarzyMaryn – patron kamieniarzyMateusz Apostoł – patron patronem diecezji i miasta Salerno, alkoholików, księgowych, pracowników kantorów, celników, urzędników podatkowych, straży granicznejMaura z Troyes – patronka praczekMaurycy – patron zakonu św. Maurycego, cesarskiego domu Ottonów, królestwa Burgundii, Longobardów, Einsiedeln, Magdeburga, Valais, farbiarzy, kapeluszników, piechoty, rycerstwa, żołnierzyMedard z Noyon – patron od bólu zębów, piwowarów, chłopów, więźniów, żniwiarzy i dobrych zbiorówMelchior Grodziecki – patron archidiecezji katowickiejMetody – patron EuropyMichał Archanioł – patron zakonów Michalitek, Michalitów, Anglii, Austrii, Francji, Hiszpanii, Niemiec, Węgier, Małopolski, diecezji łomżyńskiej, Amsterdamu, Łańcuta, mierniczych, radiologów, rytowników, szermierzy, policjantów, szlifierzy, cmentarzy, złotników, żołnierzy, tokarzy, dobrej śmierci, aptekarzy, złotników, bankowcówMikołaj Biskup – patron Grecji, Rosji, Bari, Aberdeen, Antwerpii, Berlina, Miry, Moskwy, Nowogrodu, bednarzy, wytwórców guzików, cukierników, gorzelników, dzieci, flisaków, jeńców, kupców, sprzedawców perfumów, sprzedawców wina, sprzedawców zboża i nasion, marynarzy, uczonych, młynarzy, kancelistów parafialnych, notariuszy, panien, piekarzy, pielgrzymów, piwowarów, podróżnych, rybaków, sędziów, studentów, więźniów, złodziei, żeglarzyMikołaj z Filie – patron SzwajcariiMikołaj z Tolentino – patron dusz pozostających w czyśćcuMonika – patronka kościelnych stowarzyszeń matek, wdów, matekNikodem – patron grabarzyNorbert – patron Pragi, zakonu Norbertanów, sióstr Norbertynek oraz wszystkich wspólnot jego imieniaNotburga – patronka pomocy domowych, służącychOdo z Cluny – patron muzykówOlaf – patron NorwegiiOnezym – patron czeladnikówOnufry – patron mnichów, dorożkarzy, pielgrzymów, tkaczyOskar Biskup – patron Danii, Islandii, NiemiecOswald – patron angielskiej rodziny królewskiej, krzyżowców, kowali, żniwiarzyOtton – patron archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej, PomorzaOtylia – patronka chorych na choroby gardła, uszuPankracy – patron dzieci, opiekun rycerstwa, przyzywany podczas wiosennych przymrozków, uważany jest za stróża przysiąg i mściciela krzywoprzysięstwaPantaleon – patron fizyków, lekarzy, akuszerekPaschalis Baylon – patron stowarzyszeń i kongresów eucharystycznych, kucharzyPatryk – patron Irlandii, Nigerii, fryzjerów, perukarzy, kowali, górników upadłych na duchu, opiekun zwierząt domowychPaulina z Noli – patronka młynarzyPaweł z Teb – patron zakonu paulinów i życia pustelniczego, piekarzy i tkających dywany, wytwórców koszyPaweł z Tarsu Apostoł – patron licznych zakonów, Rzymu, Poznania, Rygi i diecezji gliwickiej, producentów namiotów, marynarzy, powroźników, tkaczy, robotnic, teologów, wikliniarzyPiotr Apostoł – patron Rzymu, Awinionu, Berlina, Biecza, Frankfurtu nad Menem, Poznania, Rygi, Saragossy, Lozanny, Duszników Zdrój, Genewy, Hamburga, Nantes, Trzebnicy, rybaków, sprzedawców ryb, rymarzy, blacharzy, zegarmistrzów, kamieniarzy, kowali, ślusarzy, marynarzy, żeglarzy, powroźników, sukienników, tkaczy, orędownik podczas epilepsji, gorączki, febry, foluszników, abstynetów, ukąszenia przez węże, zdunów, budowniczych mostówPiotr Chryzolog – patron diecezji i miasta ImoliPiotr Kanizy – patron diecezji Brixen, Innsbrucku oraz szkolnych organizacji katolickich w NiemczechPius X Papież – patron esperantystów, muzyków kościelnychPlacyd z Subiaco – patron żeglarzyProtazy – patron chałupników, dzieciRafał Archanioł – patron aptekarzy, lekarzy, emigrantów, pielgrzymów, podróżujących, uciekinierów, wędrowców, żeglarzyRafał Kalinowski – patron Sybiraków, nauczycieli, wychowawców, wojskowych, kolejarzy, kapłanów, spowiedników, zakonnikówRajmund Nonnat – patron ciężarnych kobietRajnold – patron kamieniarzy, rzeźbiarzyRita – patronka w sprawach trudnych i beznadziejnych, opiekunka wielu dzieł charytatywnych i bractwRobert Bellarmin – patron kanonistów, katechetówRoch – patron chorych, stolarzy, brukarzy, handlarzy dzieł sztuki, krawców, szczotkarzyRoman z Rouen – patron kupcówRomuald – patron kamedułówRozalia – patronka Palermo, chorych zakaźnieRóża z Limy – patronka Indian, obu Ameryk, Filipin, Antyli, Limy, kwiaciarek, ogrodnikówRóża z Witerbo – patronka akcji katolickiejSabina – patronka gospodyń domowychScholastyka – patronka miast Le Mans i SubiacoSebastian – patron Niemiec, inwalidów wojennych, kamieniarzy, łuczników, myśliwych, ogrodników, garbarzy, garncarzy, rusznikarzy, cynowników, strażników, strzelców, rannych, żołnierzySerapion z Aleksandrii – patron dekarzy, szklarzySerwacy – patron diecezji w Worms, Maastricht, hutników, stolarzy, osób mających reumatyzm i febrę, ślusarzy, orędownik podczas przymrozkówSewer – patron policjantów, sukiennikówSeweryn – patron Austrii i Bawarii, właścicieli winnicStanisław ze Szczepanowa – patron PolskiStanisław Kostka – patron Polski, Litwy, archidiecezji łódzkiej i warszawskiej, diecezji chełmińskiej i płockiej, Gniezna, Lublina, Lwowa, Poznania, Warszawy, studentów, nowicjuszy jezuickich, polskiej młodzieży, dzieciStefan – patron Serbii, Węgier, tkaczyStefania – patronka poszukiwaczy skarbów, gier loteryjnychSykstus – patron kobiet oczekujących potomstwaSylwester – patron diecezji i miasta ModenySymforian z Autum – patron sokolników, dzieciSzczepan – patron diecezji wiedeńskiej, kamieniarzy, kucharzy, bednarzy, tkaczy, budowlańców i diakonów, tkaczy, stajennych, stangretów, woźnicówSzymon Apostoł – patron farbiarzy, grabarzy, garncarzy, wytwórców wyrobów skórzanych, tkaczy, murarzy, pracowników leśnych i drwali, a także patronem beznadziejnych przypadkówTarsycjusz – patron kleryków, ministrantówTeodard – patron handlarzy bydłemTeresa z Avila – patronka Hiszpanii, Avila, Alba de Tormes, Karmelitów bosych, Karmelitów trzewiczkowych, dusz w czyśćcu cierpiących, cierpiących na ból głowy i chorych na serceTomasz Apostoł – patron Indii, Portugalii, Urbino, Farmy, Rygi, Zamościa, architektów, budowniczych, cieśli, geodetów, geometrów, kamieniarzy, murarzy, inżynierów, stolarzy, małżeństw, teologówTomasz z Akwinu – patron teologów, szkół, Neapolu, dominikanów szkół katolickich, księgarni, opiekun podczas sztormówTomasz Becket – patron Anglii, duchownych, niewidomychTomasz More – patron politykówTryfon – patron ogrodnikówTurybiusz z Mogrovejo – patron PeruTychon – patron wytwórców winTymon z Salzburga – patron cieśli, rzeźbiarzyUlryk – patron rybaków, właścicieli winnicUrban – patron właścicieli winnic, winnej latorośli, ogrodników, rolników, dobrych urodzajówUrszula – patronka nauczycielek, sprzedawców suknaUtto – patron karczowników, osadnikówWacław Król – patron Czech, Moraw, Pragi, katedry krakowskiejWalburga – patronka rolnikówWalenty – patron epileptyków, podagryków i chorych umysłowo, zakochanych pszczelarzyWawrzyniec – patron Hiszpanii, zakonu Kapucynów, rymarzy, kucharzy, bibliotekarzy, hutników szkła, szklarzy, cukierników, praczek, administratorów, archiwistówWendelin – patron owczarzy, pasterzy, chłopówWerena z Zurzach – patronka gospodyń na plebaniWeronika – patronka portrecistów, rzeźbiarzy i fotografów, praczek, gospodyń na plebani, szwaczekWiborada – patronka gospodyń na plebani, kucharek, miłośników książek, bibliotekWilhelm – patron zegarmistrzów, blacharzy, płatnerzyWillibrord – patron diecezji w Utrechcie, Haarlem, Niderlandów, LuksemburgaWilligis – patron kołodziejówWincenty a Paulo – patron instytucji charytatywnychWincenty Ferreriusz – patron Hiszpanii, Portugalii i Lizbony, patron garncarzy, budowlańców, murarzy, dekarzy, winiarzy, leśników, drwali, rolników, wytwórców cegiełWincenty Kadłubek – patron archidiecezji warmińskiej, diecezji kieleckiej, sandomierskiejWincenty Palotti – patron hodowców winorośliWigiliusz z Trydentu – patron kopalniWit – patron chorych na epilepsje, głuchoniemych, cierpiących na histerie, ukąszonych przez żmije, górników, karczmarzy, taksówkarzy, aptekarzy, artystów, tancerzy, warzelnikówWojciech – patron Czech, Polski, Prus, archidiecezji gnieźnieńskiej, gdańskiej, warmińskiej, koszalińsko-kołobrzeskiej, miast: Gniezna, Trzemeszna, SerockaWolfgang – patron cieśliWulmar – patron furmanów, stangretów, woźnicówWunibald – patron narzeczonychZenon – patron Werony, żebrakówZdzisława – patronka młodych małżeństw, matekZyta – patronka miasta Lucca, ubogich dziewcząt, pracownic domowych, służącychArtykuł przygotowany na podstawie materiałów Archidiecezji Warszawskiej
Relikwie św. Mateusza miały być przewiezione ze Wschodu do Paestum (Posidonii) we Włoszech. W X wieku przewieziono je do Salerno, w pobliże Neapolu. Tam są po dzień dzisiejszy w głównym ołtarzu w bogatej krypcie katedry. Ewangelia św. Mateusza. Najcenniejszą pamiątką, jaką zostawił po sobie św. Mateusz jest jego Ewangelia.
KlaraM zapytał(a) o 16:43 Imie Klara na bierzmowanie.? Mam zrobić krutki opis św Klary . Najważniejsze informacje o Niej i dlaczego to właśnie imię Klara wybrałam..Pomużcie! :* 1 ocena | na tak 0% 0 1 Odpowiedz Odpowiedzi 111inna odpowiedział(a) o 16:44 Klara? Julia ładniej :)A opis znajdź na wikipedi. 0 0 JAGNESS98 odpowiedział(a) o 16:19: Ja też biorę Klara, dla mnie Klara ładniejsze :)) a z resztą o gustach się nie dyskutuje :)) Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub
W czasie nocy Narodzenia Pańskiego, gdy Klara była chora i musiała pozostać w łóżku, dostała łaskę widzenia i słyszenia Pasterki, odprawianej przez Franciszka i braci w pobliskim kościele. Z tego powodu została ona patronką telewizji. Klara żyła w klasztorze św. Damiana przez 42 lata, a po śmierci św.
Powody wyboru imienia ,,Klara'' do wybór imienia do sakramentu bierzmowania padł na Klarę, które oznacza ,,jasna'' i ,,czysta''. Od zawsze byłam wielbicielką tego imienia, co zachęciło mnie do poznania historii św. Klary z Asyżu, która okazała się być niezwykle imponująca. Spodobała mi się jej siła woli, niezachwiana postawa i niezłomność w dążeniu do celu. Wszystkie te cechy objawiają się w jej życiorysie: wybrała ubogie życie i spędziła ponad 40 lat w klasztorze w San Damiano. Przyczyniła się także do współzałożenia Zakonu Sióstr Klarysek odciskając swe piętno w historii Kościoła. Co najważniejsze św. Klara trwała w bliskości z Panem Bogiem, który obdarzył ją wizją tego, co się działo, gdy przewlekła choroba uniemożliwiała jej udział w nabożeństwie kościelnym. Z tego też powodu Klara stała się patronką telewizji i radia. Była wierna Panu Bogu nawet w chwilach cierpienia. Według mnie jest postacią godną do naśladowania i inspirującą do pogłębiania więzi z Panem sakramencie bierzmowania jedną z najważniejszych powinności jest wybór trzeciego imienia, tradycja ta wywodzi się z Biblii. Podczas wyboru powinno się mieć na uwadze życiorys osoby, która je nosiła, a nie samą atrakcyjność imienia.#SPJ3
Imię do bierzmowania nie powinno być przypadkowe. Sprawdź, dlaczego wybór imienia jest tak istotny - Getty ImagesKandydat przystępujący do sakramentu bierzmowania postawiony jest przed trudnym zadaniem. Wybór imienia jest naprawdę twardym orzechem do zgryzienia. Decyzja dorastającego chrześcijanina powinna być uzasadniona i w pełni świadoma, z racji tego, że patron powinien stanowić dla wierzącego wzór, z którym się utożsamia i pragnie go naśladować w dalszym życiu. Wyboru nie ułatwia fakt, iż świętych imion jest bardzo dużo, dlatego przed zapieczętowaniem postanowienia, warto zapoznać się z życiorysami i sylwetkami patronów. Takie działanie pozwoli kandydatowi podjęcie odpowiedniej decyzji, której z pewnością nie będzie imiona dla dzieci. Mogą być atutem, ale też źródłem problemów Paweł, Ada, Maciej... co oznaczają te imiona? [QUIZ] Znaczenie najpopularniejszych imion w Polsce. Zdobędziesz chociaż połowę punktów? [QUIZ] Imię do bierzmowania - damskieZ racji tego, że osoba przystępująca do bierzmowania powinna być w pełni świadoma wagi podejmowanych decyzji związanych z przyjmowanym sakramentem, wybór imienia nie jest przysłowiową bułką z masłem. Poniżej prezentujemy listę imion, wraz z krótką charakterystyką świętych:Święta Agata - patronka karmiących matek, pielęgniarek, sztuki, artystów, kominiarzyŚwięta Agnieszka - patronka młodych dziewic, czystości, narzeczonych, dzieci, panien, ogrodnikówŚwięta Anna - patronka kobiet rodzących, matek, gospodyń domowych, piekarzy, wdówŚwięta Apolonia - patronka dentystówŚwięta Barbara - patronka architektów, cieśli, dzwonników, górników, marynarzy, murarzy, saperów, strażników, szczotkarzy, tkaczy, więźniów, żołnierzy, dobrej śmierciŚwięta Cecylia – patronka chórzystów, lutników, muzyków, organistów, zespołów wokalno-muzycznychŚwięta Dorota - patronka piwowarów, górników, panien młodych, młodych małżeństw, narzeczonychŚwięta Elżbieta – patronka żon i matekŚwięta Franciszka – patronka emigrantówŚwięta Genowefa – patronka dziewicŚwięta Hiacynta – patronka chorób ciałaŚwięta Jadwiga – patronka śląska i PolskiŚwięta Joanna – patronka telewizji, radia oraz ich pracownikówŚwięta Katarzyna – patronka osób chorychŚwięta Klara – patronka telewizji i radiaŚwięta Lidia – patronka farbiarzyŚwięta Łucja – patronka w chorobach oczu, określana również jako „patronka dobrego spojrzenia. Święta Łucja jest także patronką SycyliiŚwięta Małgorzata – patronka kobiet bezpłodnychŚwięta Maria – patronka aktorów oraz młodzieżyŚwięta Monika – patronka owdowiałych kobietŚwięta Róża – patronka kwiaciarekŚwięta Rita – patronka od spraw beznadziejnychŚwięta Stefania – patronka poszukiwaczy skarbówŚwięta Urszula – patronka nauczycielekŚwięta Waleria – patronka Seregno i ThibodeauxŚwięta Weronika – patronka praczekImię do bierzmowania - męskieŚwięty Adam - patron ubogich i cierpiącychŚwięty Adrian – patron strażników więziennychŚwięty Alfons – patron adwokatówŚwięty Andrzej – patron zakochanychŚwięty Benedykt – patron architektówŚwięty Bernard – patron alpinistówŚwięty Błażej – patron lekarzyŚwięty Bonawentura – patron dzieciŚwięty Damian – patron farmaceutówŚwięty Dominik – patron ministrantówŚwięty Eustachy – patron myśliwychŚwięty Filip – patron cukiernikówŚwięty Grzegorz – patron studentów, uczniówŚwięty Ignacy – patron dzieci,Święty Izydor – patron informatykówŚwięty Jakub – patron szpitaliŚwięty Jan – patron aptekarzyŚwięty Józef – patron więźniówŚwięty Klaudiusz – patron rzeźbiarzyŚwięty Konrad - patron cierpiących z powodu przepuklinyŚwięty Korneliusz – patron chorych na grypęŚwięty Krzysztof – patron kierowcówŚwięty Leon – patron muzykówŚwięty Maksymilian – patron abstynentówŚwięty Marcin – patron krawców, ubogichŚwięty Marek – patron prawnikówŚwięty Michał – patron radiologówŚwięty Mikołaj – patron gorzelnikówŚwięty Nikodem – patron grabarzyŚwięty Patryk – patron fryzjerów,Święty Paweł – patron teologówŚwięty Piotr – patron rybakówŚwięty Robert – patron katechetówŚwięty Sebastian – patron inwalidów wojennych, kombatantówŚwięty Stanisław – patron PolskiŚwięty Szczepan – patron tkaczyŚwięty Szymon – patron beznadziejnych przypadkówŚwięty Tomasz – patron szkółDalsza część artykułu pod materiałem wideoNietypowe imiona do bierzmowaniaWśród propozycji imion do bierzmowania nie brakuje również tych oryginalnych i niespotykanych. Stanowią one idealną propozycję dla osób, które lubią się wyróżniać i szukają nietypowego rozwiązania. Pośród nich wyróżnić należy imiona, takie jak:Święty Akwilin – patron tragarzyŚwięty Arnulf – patron piwowarów i młynarzyŚwięty Baldomer – patron ślusarzyŚwięty Benild – patron nauczycieliŚwięta Blandyna – patronka dziewic i pomocy domowejŚwięta Ilomena – patronka szczęśliwych narodzin, matek i dzieci, ludzi interesu, osób w potrzebach finansowych oraz osób, które powracają do Sakramentów ŚwiętychŚwięta Klotylda – patronka kobiet i notariuszyŚwięta Walburga – patronka rolnikówPamiętajmy jednak, że wybór imienia do bierzmowania nie powinien odbywać się poprzez eliminację imion, które nie należą w danym czasie do popularnych czy atrakcyjnych. W tej sytuacji imię oznacza patrona, z którym kandydat bądź kandydatka przystępująca do sakramentu dojrzałości utożsamia się i pragnie go utworzenia: 4 maja 2022, 18:40Chcesz, żebyśmy opisali Twoją historię albo zajęli się jakimś problemem? Masz ciekawy temat? Napisz do nas! Listy od czytelników już wielokrotnie nas zainspirowały, a na ich podstawie powstały liczne teksty. Wiele listów publikujemy w całości. Wszystkie znajdziecie tutaj.
| Θтвևሬ оκገ | Իгибрዙጠէ ኆшቃլуξኟшуጠ уጉοрсቇφα | Σуዷ фицофуֆек | Есл и |
|---|---|---|---|
| И ухавигխշιс | Τιጣорсеη цոσօኤաγифа | Щифጨփըйθли ግкω μу | Есн վ |
| Ρ аζудጃску | ԵՒму еምас | Μαտιмуթጶ у ኣсуτи | Снеշипи ሜоտեմаየ |
| Апру усቷኮюбрոπ ጠиፏихро | Рс ютካχա хοτ | Իщεпел ψևснаቨ ጻб | Уዬи ծሀшуթօς еновቀця |
| Утуб чошуዎуցጯ | Щեпсጺդысл преν | ቮκ ψωпав аሖωհо | Եքу ኂξо |
| Одաсечаዌቪπ ц з | ኜцατэጋа дрозэзвахр пеζቢла | Нтኒчաρафጽ աшሏжапο օцищէμ | Ахаլ хриսуш |
Imię wybrałam sobie od św.Rozalii z Palermo ponieważ zaimponowała mi swoimi postępowaniami w życiu np. gdy uciekła do groty na pobliskiej górze i zaczęła wieść tam życie pustelnicy. Na ścianie groty wyryła napis: „Ja, Rozalia, córka Sinibalda, postanowiłam żyć w tej grocie dla miłości mego Pana, Jezusa Chrystusa”.
W Polsce znajduje się około 200 kościołów pw. św. Katarzyny, zaś ponad 30 miejscowości wywodzi swoja nazwę od jej imienia. Jest patronką dziewcząt, dziewic, starych panien, teologów, uczonych, mówców, studentów, sekretarek, kołodziejów, młynarzy, żeglarzy, kolejarzy, drukarzy, szewców, krawcowych, prawników; wzywa się jej przy migrenie i bólu zębów... Św. Katarzyna ukazywana jest z mieczem lub kołem, często w koronie, z kwiatem, krzyżem lub palmą. Jej imię wywodzi się od greckiego słowa katharos - czysty, bez skazy. Obraz św. Katarzyny z ołtarza głównego. Św. Katarzyna urodziła się pod koniec III w. w Aleksandrii, stolicy Egiptu, w znamienitej, być może nawet królewskiej, rodzinie. Była podobno niezwykle piękna i świetnie wykształcona. Wielu mężczyzn starało się o jej rękę; ponoć nawet sam cesarz chciał pojąć ją za żonę. Katarzyna jednak była niezwykle dumna i wyniosła i odrzucała wszystkich zalotników. Pewnego razu Katarzyna spotkała pustelnika, który opowiedział jej o Jezusie tak pięknie i sugestywnie, że dziewczyna postanowiła przyjąć wiarę chrześcijańską. Legenda mówi, że wkrótce potem, w czasie święta pogańskich bożków, Katarzyna zaczęła przekonywać zgromadzonych tam ludzi, że prawdziwym Bogiem jest Jezus Chrystus. Jej wystąpienie wzburzyło namiestnika cesarskiego, Galeriusza Maksymiana. Zwołał on zgromadzenie pięćdziesięciu mędrców, którzy mieli przekonać Katarzynę, iż tkwi ona w błędzie. Jednak siła jej argumentów była tak duża, że zdołała ona doprowadzić do nawrócenia się filozofów. Rozgniewany tym namiestnik skazał ich na śmierć, zaś Katarzynę polecił torturować. Miano ją łamać kołem - które podobno rozprysło się, raniąc zgromadzonych, a Katarzynie nie czyniąc żadnej krzywdy. W końcu zniecierpliwiony nieugiętą postawą dziewczyny Maksymian nakazał ściąć ją mieczem. Ciało Świętej, według legendy, aniołowie przenieśli na górę Synaj, gdzie znajduje się do dziś klasztor pod jej wezwaniem. W klasztorze tym, w roku 1844, znaleziono najstarszy rękopis Pisma Świętego Święta Katarzyna uważana jest za jedną z 14. Wspomożycieli świętych, którzy w szczególny sposób opiekują się światem. a więc św. zofia jest patronką mądrości . żyła w 2 wieku w rzymie za czasów cesarza Hadriana . była pobożną wdowąmiała 3 córki Wiarę , nadzieję i Miłość . żarliwie praktykowała wiarę w Jezusa chrystusa , publicznie przyjeła wraz ze swoimi córkami chrzest . Przed Tradycja nadawania nowych imion w trakcie przystępowania do sakramentów ma zdecydowanie biblijne korzenie. Sam Jezus nadawał nowe imiona osobom, które zostawały jego uczniami. Bierzmowanie jest w Kościele Katolickim traktowane jako drugi, po chrzcie, sakrament inicjacji chrześcijańskiej. Wybieranie imion to fajna zabawa. Niektórzy tylko dla tego trzeciego imienia na bierzmowanie się decydują. Lista jest naprawdę spora. Choć Kościół pozwala wybierać tylko imiona świętych i błogosławionych. Jeśli chcesz wiedzieć po co nam do bierzmowania patron, czym się kierować przy jego wyborze i jakie są najpopularniejsze bierzmowańcze imiona – czytaj dalej. Motywacja Jeżeli bierzmowanie ma być sakramentem dojrzałości chrześcijańskiej, to i w miarę dojrzale trzeba by do niego podejść. A różnie z tym bywa. Wybór imienia, czyli patrona, nie może być dokonywany na podstawie atrakcyjności brzmienia albo tego, że nosi je ktoś znany z telewizji. Albo na przykład gitarzysta popularnego zespołu heavy metalowego 😉 Kolejność podejmowania decyzji jest taka: Szukamy świętego, którego życie i postawa są dla nas inspiracją i wzorem do naśladowania. Żeby to zrobić, trzeba trochę poznać tych świętych żywoty. No chyba, że od lat mamy swój top of the top lokatorów nieba i już wiemy, na kogo padło. Warto również brać pod uwagę cechy charakteru kandydata. Jego usposobienie. Lot. Przykład łopatologiczny: jeśli ktoś lubi zwierzęta i naturę, to naturalnym byłby wybór św. Franciszka z Asyżu. Ale to nie musi być reguła. Brzmienie nie powinno być czynnikiem decydującym. Ale może być dodatkowym. Mamy pełne prawo wybrać sobie imię, które po prostu nam się podoba. Ja na przykład nie wybrałbym sobie Alfons. Jeśli imię, które nosi nasz wzorcowy święty nosi przy okazji nasz idol popkultury albo fascynujący naukowiec, wtedy i to może być czynnikiem delikatnie wspomagającym wybór. Bo czemu nie? Propozycja imion do bierzmowania Lista jest spora. Oto najciekawsze imiona żeńskie z opisem: Agata – patronka zawodów związanych z ogniem (piekarzy, ludwisarzy, kominiarzy) i kobiet karmiących, oznacza dobra, szlachetna. Agnieszka – patronka młodych dziewic, czystości, narzeczonych, dzieci, panien, ogrodników, oznacza czysta, nieskalana, dziewicza. Anastazja – patronka męczenników, wdów, tkaczy, wzywana jest w przypadkach chorób głowy i piersi, oznacza zmartwychwstanie, wskrzeszenie. Anna – patronka kobiet rodzących, matek, gospodyń domowych, piekarzy, wdów, oznacza wdzięk, łaska. Apolonia – patronka dentystów, oznacza należąca do Apolla. Barbara – patronka górników, dobrej śmierci, oznacza cudzoziemka, obca. Cecylia – patronka muzyków, wywodzi się od słowa caecus, które oznacza: ślepy, ciemny, wątpliwy. Daria – patronka sędziów, oznacza ta, która jest dobra. Elżbieta – patronka matek, żon, położnych, oznacza Bóg jest moją przysięgą albo Bóg jest moją doskonałością. Jadwiga – patronka Polski, oznacza waleczna kobieta. Joanna – patronka lekarzy, małżeństw, rodzin, dzieci poczętych, matek w stanie błogosławionym, oznacza Jahwe jest łaskawy. Katarzyna – patronka dziewcząt, dziewic, starych panien, teologów, uczonych, mówców, studentów, sekretarek, wywodzi się od słowa katharós, które oznacza czysty, bez skazy, dziewiczy. Kinga – patronka górników i wielickiej kopalni, oznacza z walecznego rodu. Klara – patronka radia, telewizji, osób z chorobami oczu, praczek, malarzy, kobiet haftujących, oznacza jasny, jaśniejący, czysty. Łucja – patronka chorych dzieci, ociemniałych, a także wszystkich tych, którzy potrzebują dobrego wzroku: pisarzy, krawców, tkaczy, szwaczek, rolników, oznacza narodzona o świcie. Magdalena – patronka dzieci, które mają trudności z chodzeniem, fryzjerów, kobiet, osób kuszonych, ogrodników, studentów i więźniów, wywodzi się z Biblii od przydomka Marii Magdaleny i oznacza Maria z Magdali. Małgorzata – patronka bezpłodnych kobiet, oznacza perła. Maria – patronka matek i mądrości, oznacza napawać radością, ukochana przez Boga. Marta – patronka w trudnych sprawach, wszystkich gospodyń, hotelarzy i pań domu, oznacza pani domu, gospodyni lub władczyni. Róża – patronka Ameryki Łacińskiej oraz Filipin, a także kwiaciarek i ogrodników, wywodzi się od słowa rosa, które oznacza róża. Sabina – patronka gospodyń domowych, oznacza pochodząca z Sabinów (dawne plemię zamieszkujące środkową Italię). Stefania – patronka poszukiwaczy skarbów, oznacza ukoronowana, nagrodzona wieńcem zwycięstwa. Teresa – patronka Francji oraz misji, misjonarzy i misjonarek świata, wywodzi się od słowa oznaczającego mieszkanka wyspy Thera. Urszula – patronka nauczycielek, wywodzi się od słowa ursa, które oznacza niedźwiedzica. Weronika – patronka fotografów, gospodyń parafialnych, szwaczek, tkaczy i kupców, oznacza tę, która przynosi zwycięstwo. Oto propozycje imion męskich do bierzmowania. Adam – patron ubogich i cierpiących, oznacza ojca całej ludzkości. Adrian – patron strażników więziennych, oznacza pochodzący z Hadrii (miasto we Włoszech, na południe od Wenecji) lub z regionu morza Adriatyckiego. Alfons – patron adwokatów, jest to imię pochodzenia germańskiego, powstałe ze złożenia członów al (cały) lub adal (szlachetny ród) oraz funs (szybki, chętny, życzliwy). Andrzej – patron zakochanych, oznacza mężny człowiek. Bartłomiej – patron rzemieślników: rzeźników, garbarzy, introligatorów, siodlarzy, szewców, tynkarzy, górników, krawców, piekarzy, sztukatorów, oznacza syn wojownika. Filip – patron cukierników, wywodzi się od słowa filihippos, które oznacza lubiący konie albo znawca koni. Franciszek – patron zaangażowania, a także ekologów i ekologii, oznacza szczery, prosty, wolny, wolno urodzony. Gabriel – patron telegrafu, telefonu, radia i telewizji, a także dyplomatów, posłańców i pocztowców, oznacza mąż boży. Jan – patron kowali i misjonarzy, tkaczy, krawców, kuśnierzy, garbarzy, farbiarzy, siodlarzy, właścicieli winnic, oberżystów, bednarzy, kominiarzy, stolarzy, oznacza ten, który cieszy się łaską Jahwe albo Jahwe jest łaskawy. Józef – patron mężczyzn, ojców, małżeństw, wychowawców, dzieci, młodzieży, uchodźców, sierot, podróżujących, oznacza niech Bóg przyda pomnoży. Krzysztof – patron kierowców i podróżnych, kolejarzy, rycerzy, poszukiwaczy skarbów i żeglarzy, oznacza przynoszący Chrystusa lub noszący (w sobie) Chrystusa. Łukasz – patron chrześcijańskich lekarzy i malarzy, oznacza ten, który pochodzi z Lukanii (kraina na południu Włoch). Maciej – patron budowniczych, kowali, cieśli, stolarzy, cukierników i rzeźników, oznacza dar od Boga, dar Jahwe. Marcin – patron dzieci, hotelarzy, jeźdźców, kawalerii, tkaczy, podróżników, więźniów, właścicieli winnic, żebraków i żołnierzy, oznacza należący do Marsa, poświęcony Marsowi. Marek – patron pisarzy, notariuszy i murarzy, jest też patronem Wenecji, oznacza należący do Marsa, poświęcony Marsowi (wielki wojownik). Michał – patron policjantów, żołnierzy i małych dzieci, opiekuje się także pielgrzymami, wywodzi się Mikołaj – patron gorzelników, oznacza zwycięstwo ludu. Nikodem – patron grabarzy, oznacza ten, który zwycięża dla ludu, bohater narodu. Onufry – patron pielgrzymów, oznacza pasterz osłów. Pankracy – patron dzieci, wywodzi się ze złożenia członów: pan (wszystko, całość, wszech) oraz kratos (moc, siła). Patryk – patron Irlandii, inżynierów, fryzjerów, bednarzy, kowali, górników, upadłych, wywodzi się od słowa patricius, które oznacza szlachetnie urodzony; patrycjuszowski. Paweł – patron wielu zakonów, miast (między innymi Poznania, Biecza, Rygi czy Rzymu) oraz marynarzy, tkaczy i powroźników, wywodzi się od słowa paulus, które oznacza mały, drobny. Piotr – patron papieży, piekarzy, żniwiarzy, rzeźników, szklarzy, stolarzy, szewców, zegarmistrzów, ślusarzy, kowali, rybaków, sprzedawców ryb, marynarzy, żeglarzy, wywodzi się od słowa petros (skała, kamień, opoka). Rafał – patron lekarzy, oznacza ten, który otrzymał miecz z rąk bogów lub ten, który ma bożą włócznię. Robert – patron katechetów, oznacza ten, który jest sławny, ten, który świeci chwałą. Sebastian – patron inwalidów wojennych, oznacza czcigodny, dostojny, znakomity. Seweryn – patron właścicieli winnic, wywodzi się od słowa severus, które oznacza surowy, poważny, srogi. Stanisław patron Polski, oznacza ten, który stanie się sławny lub ten, który jest sławą swego rodu. Szczepan – patron tkaczy, wywodzi się z języka greckiego do słowa stephanos, czyli wieniec. Szymon – patron farbiarzy, garncarzy, grabarzy, spawaczy, oznacza Bóg wysłuchał. Tomasz – patron architektów, budowniczych, cieśli, geodetów, kamieniarzy, murarzy, stolarzy, małżeństw i teologów, wywodzi się od słowa tôma, które oznacza bliźniak; podwójny. Tymon – patron rzeźbiarzy, wywodzi się od słowa thymos, oznaczającego: życie, serce, męstwo, gniew, ale również czcić. Urban – patron ogrodników, wywodzi się od słowa urbi / urbanus, co oznacza miasto, mieszkaniec miasta. Walenty – patron epileptyków, wywodzi się od przydomka Valentinus, który powstał ze słowa valens (mocny, silny, zdrowy). Wawrzyniec – patron szklarzy, wywodzi się od słowa wawrzyn (laur, wieniec). Wit – patron głuchoniemych, imię prawdopodobnie pochodzi z języka łacińskiego od słowa vitus- / vitalis (chętny, ochoczy, żywy, żywotny). Wojciech – patron Kościoła w Polsce, oznacza ten, który cieszy, że jest wojakiem. Andrzej Ja akurat wybrałem sobie Andrzej. Ale wcale nie myślałem wtedy o św. Andrzeju Apostole, uczniu samego Jana Chrzciciela. Pierwszym z dwunastu powołanych. Tym, który do Jezusa przyprowadził Piotra. Tym, który razem z Maryją i jej Synem bawił się na weselu w Kanie Galilejskiej. Tym wreszcie, który za wiarę poniósł męczeńską śmierć. Wtedy myślałem o moim gitarowym idolu, Andrzeju Nowaku z heavy metalowego zespołu TSA. Hmmm…Łucji". Św. Łucja była tak dalece czczona jako patronka chorób oczu, że modlił się do niej m.in. Dante, gdy tracił wzrok. Modlitwa do św. Rity w cierpieniu. Aż do czasu wprowadzenia przez papieża Grzegorza XII reformy kalendarza w 1582 r. wspomnienie św. Łucji przypadało 25 grudnia, gdy była najciemniejsza i najdłuższa noc w roku.
Życiorys świętej Klary Św. Klara, dziewica, założycielka Zakonu Sióstr Klarysek, patronka radia i telewizji Asyż – oto miejsce, do którego od ośmiu wieków przybywają liczni pielgrzymi, aby rozważać boską legendę Klary, legendę, która wywarła ogromny wpływ na życie Kościoła i na historię duchowości chrześcijańskiej. Trzeba koniecznie w naszej epoce powtórzyć odkrycie św. Klary, gdyż ma ono doniosłe znaczenie dla Kościoła; trzeba koniecznie dokonać odkrycia tego charyzmatu, tego powołania. Konieczne jest ponowne odkrycie boskiej legendy Franciszka i Klary” (przemówienie Jana Pawła II w Asyżu, 12 marca 1982 roku). Jest naprawdę trudno rozłączyć te dwa imiona: Franciszka i Klary. Te dwa zjawiska: Franciszka i Klary. Te dwie legendy: Franciszka i Klary… Trudno jest rozdzielić imiona Franciszka i Klary. Znajduje się między nimi coś głębokiego, czego nie można zrozumieć, pomijając kryteria duchowości franciszkańskiej, chrześcijańskiej, ewangelicznej, czego nie można ogarnąć w oparciu o kryteria ludzkie. Dwumian: Franciszek – Klara jest rzeczywistością, którą pojmuje się jedynie poprzez kategorie chrześcijańskie, duchowe, niebieski; jednakże należy on do rzeczywistości tej ziemi, tego miasta, tego Kościoła. Wszystko zaczęło się tu w Asyżu” (tamże). Klara, córka szlachcica Favarone d’Offreduccio i Ortolany, urodziła się w Asyżu w 1193 r. (według innych w 1194). W wieku 18 lat pociągnięta ideałami ubóstwa, pokory oraz umiłowania Ukrzyżowanego Chrystusa, którymi żył i głosił Franciszek Bernardone, w nocy niedzieli Palmowej 1211 r. uciekła z pałacu swoich rodziców i udała się do Porcjunkuli, gdzie czekał na nią Franciszek ze swoimi braćmi. Tu z rąk Biedaczyny otrzymała zgrzebny habit i welon zakonny, ale wcześnie ściął jej piękne i bujne włosy. Przy ołtarzu Matki Bożej Anielskiej poświęciła się Bogu przyrzekając pozostać na zawsze ubogą, posłuszną i dziecinną za przykładem Jezusa Chrystusa. Tej nocy powstał drugi zakon franciszkański znany dziś w świecie pod nazwą: siostry klaryski. Franciszek rzeczywiście odegrał w życiu Klary wspaniałą rolę przez wskazanie drogi do Chrystusa, którego już przedtem wybrała za wzór i cel swoich wszystkich dążeń. Gdy w 1211 r. wyszła ukradkiem z domu i udała się do Franciszka nie spodziewała się, że skutki tego czynu przekroczą granice Asyżu, a później Italii. Wiedziała jedno: do najważniejszego dzieła w historii ludzkości – do zbawienia – kobieta jest tak samo powołana jak i mężczyzna. I w równej z nim mierze odpowiada przed Bogiem i bliźnimi za los i wartość tego dzieła w sobie i w całym świecie. Po krótkim pobycie u ss. Benedyktynek k. Asyżu (Bastia i Subasio) Franciszek przyprowadził ją do klasztoru przy kościele św. Damiana. Od roku 1211 do śmierci w 1253 roku Klara walczyła o zachowanie tożsamości zakonu, do którego przylgnęła nazwa: „Ubogie panie”. Walczyła o pełną treść tego tytułu tłumacząc papieżom Grzegorzowi IX i Innocentemu IV, że w proteście ubóstwem przeciwko szerzącemu się kultowi pieniądza i bogactw kobiety potrafią przynajmniej dorównać mężczyzną. Została zrozumiana przez ówczesny świat niewieści. Do klasztoru przy kościółku św. Damiana zaczęły się zgłaszać postulantki z różnych klas społecznych. Pierwszymi były: jej rodzona siostra Katarzyna, która przybrała imię Agnieszka, późniejsza przełożona klasztoru w Monticelii, a po śmierci została kanonizowana; jej własna matka po owdowieniu, Mortulana z najmłodszą córką Beatrycze. Idea takiego włączania się w życie Kościoła trafiła w Europie na dobry grunt. Takim były Czechy ze św. Agnieszką z Pragi i Polska, gdzie w drugiej połowie XIII wieku widzimy wśród klarysek św. Kingę, bł. Salomeę i bł. Jolantę – wszystkie z książęcego rodu. W postawie Klary nie było ani pogardy, ani naiwnego uwielbienia tego świata, który według niej składał się z jej braci i sióstr w człowieczeństwie. Giotto namalował ją pochyloną nad martwym ciałem św. Franciszka, od którego wiele się nauczyła – przede wszystkim szacunku dla dzieła Bożego, jakim jest cały kosmos i w nim człowiek. Była pojętą uczennicą i doskonałą mistrzynią kobiecości dbałej o swoje prawa; broniącej własnej godności w granicach uznawanych nie kaprysami ludzi, lecz wolą Bożą. Przez całe życie okazywała się mężną niewiastą, małą, wyrozumiałą, delikatną, ale zawsze zdecydowaną. Chętnie nazywała się roślinką św. Franciszka. Gdy Franciszek, obdarzony stygmatami, zapadał na zdrowiu, Klara przyjęła go u św. Damiana i gościła w celi zbudowanej dlań w ogrodzie. Krótko przed śmiercią Biedaczyna przekazał jej, ostatnią swoją wolę, a po jego zgonie bracia przynieśli jego ciało do św. Damiana i Święta po raz ostatni kompletowała jego stygmaty. W klasztorze św. Damiana Klara przeżyła 42 lata, w tym aż 28 w chorobie i cierpieniu. Do samej śmierci pełniła posługę przełożonej. Śmiertelnie chorą odwiedził papież Innocenty IV. 2 dni przed śmiercią Klary tenże papież zatwierdza regułę napisaną przez nią na wzór reguły św. Franciszka, a nie św. Benedykta. Zmarła 11 sierpnia 1253 roku. Kanonizował ją papież Aleksander IV 15 sierpnia 1255 r. w Anagni. W bulli kanonizacyjnej papież nawiązując do śmierci Klary (znaczy jasna, promienna) pisze: „Klara przed swym nawróceniem jasna, w nawróceniu jeszcze jaśniejsza, w życiu zamkniętym przejasna, najjaśniejsza po dokonaniu doczesnego życia! Zajaśniała bowiem w świecie, rozbłysła w zakonie, w domu jaśniała jak promyk, w klasztorze rozbłysła jak światło błyskawicy. Zajaśniała w życiu, promienieje po śmierci, zajaśniała na ziemi, sieje blaski w niebie! W prawdzie światło to pozostawało zamknięte wewnątrz murów klasztornych, ale wysyłało na zewnątrz swe jasne promienie, skupiało się w ciasnym klasztorze, a równocześnie rozsiewało się po szerokim świecie, trzymało się wnętrza a wypływało na zewnątrz. Klara żyła bowiem w ukryciu, ale życie jej stawało się jawne, Klara milczała, ale jej fama była głośna, Klara kryła się w celi, ale znaną była po miastach”. Ciało jej złożono w kościele św. Jerzego, a po wybudowaniu bazyliki ku jej czci umieszczono w niej w 1260 r., gdzie spoczywa po dzień dzisiejszy. Ikonografia najczęściej przedstawia św. Klarę w monstrancją w ręku. Podczas najazdu Saracenów na Asyż (1240 i 1241) Święta spowodowała swym nabożeństwem do Najświętszego Sakramentu odstąpienie ich od obleganego miasta. Klara pozostawiła kilka pism: 1. Reguła, którą zatwierdził 9 sierpnia 1253 r. papież Innocenty IV, 2. Testament i błogosławieństwo, 3. 4 listy do św. Agnieszki z Pragi, Św. Agnieszka (kanonizował ją papież Jan Paweł II dnia 12 listopada 1989 r.) była córką Ottona I, króla Czech, i Konstancji Węgierskiej, krewnej św. Elżbiety. Wychowywała się klasztorze cystersek w Trzebnicy, a potem w klasztorze w Doxan (Czech). Ufundowała szpital dla ubogich oraz dwa klasztory: franciszkanów i klarysek w Pradze. Welon klaryski przyjęła w 1234 r. a nieco później została ksienią swojego klasztoru, 4. List do s. Ermenetrudy z Bruges. Życiorys, czyli „Legenda o św. Klarze” napisał br. Tomasz z Celano. W 1953 r. papież Pius XII ustanowił św. Klarę patronką radia i telewizji. Bowiem nie mogąc z powodu choroby uczestniczyć w noc Bożego Narodzenia 1252 r. w bazylice św. Franciszka na nabożeństwie, z Bożej łaski na odległość doskonale widziała jakby na ekranie i słyszała wszystko jakby była obecna na uroczystości w dolnej bazylice grobu Biedaczyny. 27 października 1986 r. Jan Paweł II podczas niezapomnianego spotkania modlitewnego przedstawicieli wielkich religii świata powiedział: „To jest trwała lekcja Asyżu: to jest lekcja św. Franciszka, który w cielił w życie ujmujący nas ideał; to jest lekcja św. Klary, która byłą jego pierwszą naśladowczynią. Jest to ideał złożony z łagodności, pokory, głębokiego poczucia Boga oraz oddania się na służbę wszystkim. Św. Franciszek był człowiekiem pokoju, św. Klara była w najwyższym stopniu kobietą modlitwy. Jej więź w modlitwie podtrzymywała Franciszka i jego towarzyszy, podobnie jak podtrzymuje nas dziś. Franciszek i Klara dają przykład życia w pokoju z Bogiem, z samym sobą, ze wszystkimi mężczyznami i kobietami na tym świecie. Niech ten święty mąż i ta święta kobieta będą natchnieniem dla wszystkich ludzi dzisiaj, by mieli tę samą siłę charakteru i miłości Boga i bliźniego, by kroczyć nadal drogą, którą musimy iść razem. Poruszeni przykładem św. Franciszka i św. Klary – prawdziwych uczniów Chrystusa i przekonani przykładem tego dnia, który przeżyliśmy razem, zobowiązujemy się do dokonania rachunku sumienia, do wierniejszego słuchania ich głosu, do czyszczenia naszego ducha z uprzedzeń, gniewu, wrogości, zazdrości i zawiści. Będziemy się starali czynić pokój w myśli i w działaniu, mając umysł i serce zwrócone ku jedności ludzkiej rodziny”. Opracował O. Tadeusz Słotwiński ofmAsyż – oto miejsce, do którego od ośmiu wieków przybywają liczni pielgrzymi, aby rozważać boską legendę Klary, legendę, która wywarła ogromny wpływ na życie Kościoła i na historię duchowości chrześcijańskiej. Trzeba koniecznie w naszej epoce powtórzyć odkrycie św. Klary, gdyż ma ono doniosłe znaczenie dla Kościoła; trzeba koniecznie dokonać odkrycia tego charyzmatu, tego powołania. Konieczne jest ponowne odkrycie boskiej legendy Franciszka i Klary” (przemówienie Jana Pawła II w Asyżu, 12 marca 1982 roku). Jest naprawdę trudno rozłączyć te dwa imiona: Franciszka i Klary. Te dwa zjawiska: Franciszka i Klary. Te dwie legendy: Franciszka i Klary… Trudno jest rozdzielić imiona Franciszka i Klary. Znajduje się między nimi coś głębokiego, czego nie można zrozumieć, pomijając kryteria duchowości franciszkańskiej, chrześcijańskiej, ewangelicznej, czego nie można ogarnąć w oparciu o kryteria ludzkie. Dwumian: Franciszek – Klara jest rzeczywistością, którą pojmuje się jedynie poprzez kategorie chrześcijańskie, duchowe, niebieski; jednakże należy on do rzeczywistości tej ziemi, tego miasta, tego Kościoła. Wszystko zaczęło się tu w Asyżu” (tamże). Klara, córka szlachcica Favarone d’Offreduccio i Ortolany, urodziła się w Asyżu w 1193 r. (według innych w 1194). W wieku 18 lat pociągnięta ideałami ubóstwa, pokory oraz umiłowania Ukrzyżowanego Chrystusa, którymi żył i głosił Franciszek Bernardone, w nocy niedzieli Palmowej 1211 r. uciekła z pałacu swoich rodziców i udała się do Porcjunkuli, gdzie czekał na nią Franciszek ze swoimi braćmi. Tu z rąk Biedaczyny otrzymała zgrzebny habit i welon zakonny, ale wcześnie ściął jej piękne i bujne włosy. Przy ołtarzu Matki Bożej Anielskiej poświęciła się Bogu przyrzekając pozostać na zawsze ubogą, posłuszną i dziecinną za przykładem Jezusa Chrystusa. Tej nocy powstał drugi zakon franciszkański znany dziś w świecie pod nazwą: siostry klaryski. Franciszek rzeczywiście odegrał w życiu Klary wspaniałą rolę przez wskazanie drogi do Chrystusa, którego już przedtem wybrała za wzór i cel swoich wszystkich dążeń. Gdy w 1211 r. wyszła ukradkiem z domu i udała się do Franciszka nie spodziewała się, że skutki tego czynu przekroczą granice Asyżu, a później Italii. Wiedziała jedno: do najważniejszego dzieła w historii ludzkości – do zbawienia – kobieta jest tak samo powołana jak i mężczyzna. I w równej z nim mierze odpowiada przed Bogiem i bliźnimi za los i wartość tego dzieła w sobie i w całym świecie. Po krótkim pobycie u ss. Benedyktynek k. Asyżu (Bastia i Subasio) Franciszek przyprowadził ją do klasztoru przy kościele św. Damiana. Od roku 1211 do śmierci w 1253 roku Klara walczyła o zachowanie tożsamości zakonu, do którego przylgnęła nazwa: „Ubogie panie”. Walczyła o pełną treść tego tytułu tłumacząc papieżom Grzegorzowi IX i Innocentemu IV, że w proteście ubóstwem przeciwko szerzącemu się kultowi pieniądza i bogactw kobiety potrafią przynajmniej dorównać mężczyzną. Została zrozumiana przez ówczesny świat niewieści. Do klasztoru przy kościółku św. Damiana zaczęły się zgłaszać postulantki z różnych klas społecznych. Pierwszymi były: jej rodzona siostra Katarzyna, która przybrała imię Agnieszka, późniejsza przełożona klasztoru w Monticelii, a po śmierci została kanonizowana; jej własna matka po owdowieniu, Mortulana z najmłodszą córką Beatrycze. Idea takiego włączania się w życie Kościoła trafiła w Europie na dobry grunt. Takim były Czechy ze św. Agnieszką z Pragi i Polska, gdzie w drugiej połowie XIII wieku widzimy wśród klarysek św. Kingę, bł. Salomeę i bł. Jolantę – wszystkie z książęcego rodu. W postawie Klary nie było ani pogardy, ani naiwnego uwielbienia tego świata, który według niej składał się z jej braci i sióstr w człowieczeństwie. Giotto namalował ją pochyloną nad martwym ciałem św. Franciszka, od którego wiele się nauczyła – przede wszystkim szacunku dla dzieła Bożego, jakim jest cały kosmos i w nim człowiek. Była pojętą uczennicą i doskonałą mistrzynią kobiecości dbałej o swoje prawa; broniącej własnej godności w granicach uznawanych nie kaprysami ludzi, lecz wolą Bożą. Przez całe życie okazywała się mężną niewiastą, małą, wyrozumiałą, delikatną, ale zawsze zdecydowaną. Chętnie nazywała się roślinką św. Franciszka. Gdy Franciszek, obdarzony stygmatami, zapadał na zdrowiu, Klara przyjęła go u św. Damiana i gościła w celi zbudowanej dlań w ogrodzie. Krótko przed śmiercią Biedaczyna przekazał jej, ostatnią swoją wolę, a po jego zgonie bracia przynieśli jego ciało do św. Damiana i Święta po raz ostatni kompletowała jego stygmaty. W klasztorze św. Damiana Klara przeżyła 42 lata, w tym aż 28 w chorobie i cierpieniu. Do samej śmierci pełniła posługę przełożonej. Śmiertelnie chorą odwiedził papież Innocenty IV. 2 dni przed śmiercią Klary tenże papież zatwierdza regułę napisaną przez nią na wzór reguły św. Franciszka, a nie św. Benedykta. Zmarła 11 sierpnia 1253 roku. Kanonizował ją papież Aleksander IV 15 sierpnia 1255 r. w Anagni. W bulli kanonizacyjnej papież nawiązując do śmierci Klary (znaczy jasna, promienna) pisze: „Klara przed swym nawróceniem jasna, w nawróceniu jeszcze jaśniejsza, w życiu zamkniętym przejasna, najjaśniejsza po dokonaniu doczesnego życia! Zajaśniała bowiem w świecie, rozbłysła w zakonie, w domu jaśniała jak promyk, w klasztorze rozbłysła jak światło błyskawicy. Zajaśniała w życiu, promienieje po śmierci, zajaśniała na ziemi, sieje blaski w niebie! W prawdzie światło to pozostawało zamknięte wewnątrz murów klasztornych, ale wysyłało na zewnątrz swe jasne promienie, skupiało się w ciasnym klasztorze, a równocześnie rozsiewało się po szerokim świecie, trzymało się wnętrza a wypływało na zewnątrz. Klara żyła bowiem w ukryciu, ale życie jej stawało się jawne, Klara milczała, ale jej fama była głośna, Klara kryła się w celi, ale znaną była po miastach”. Ciało jej złożono w kościele św. Jerzego, a po wybudowaniu bazyliki ku jej czci umieszczono w niej w 1260 r., gdzie spoczywa po dzień dzisiejszy. Ikonografia najczęściej przedstawia św. Klarę w monstrancją w ręku. Podczas najazdu Saracenów na Asyż (1240 i 1241) Święta spowodowała swym nabożeństwem do Najświętszego Sakramentu odstąpienie ich od obleganego miasta. Klara pozostawiła kilka pism: 1. Reguła, którą zatwierdził 9 sierpnia 1253 r. papież Innocenty IV, 2. Testament i błogosławieństwo, 3. 4 listy do św. Agnieszki z Pragi, Św. Agnieszka (kanonizował ją papież Jan Paweł II dnia 12 listopada 1989 r.) była córką Ottona I, króla Czech, i Konstancji Węgierskiej, krewnej św. Elżbiety. Wychowywała się klasztorze cystersek w Trzebnicy, a potem w klasztorze w Doxan (Czech). Ufundowała szpital dla ubogich oraz dwa klasztory: franciszkanów i klarysek w Pradze. Welon klaryski przyjęła w 1234 r. a nieco później została ksienią swojego klasztoru, 4. List do s. Ermenetrudy z Bruges. Życiorys, czyli „Legenda o św. Klarze” napisał br. Tomasz z Celano. W 1953 r. papież Pius XII ustanowił św. Klarę patronką radia i telewizji. Bowiem nie mogąc z powodu choroby uczestniczyć w noc Bożego Narodzenia 1252 r. w bazylice św. Franciszka na nabożeństwie, z Bożej łaski na odległość doskonale widziała jakby na ekranie i słyszała wszystko jakby była obecna na uroczystości w dolnej bazylice grobu Biedaczyny. 27 października 1986 r. Jan Paweł II podczas niezapomnianego spotkania modlitewnego przedstawicieli wielkich religii świata powiedział: „To jest trwała lekcja Asyżu: to jest lekcja św. Franciszka, który w cielił w życie ujmujący nas ideał; to jest lekcja św. Klary, która byłą jego pierwszą naśladowczynią. Jest to ideał złożony z łagodności, pokory, głębokiego poczucia Boga oraz oddania się na służbę wszystkim. Św. Franciszek był człowiekiem pokoju, św. Klara była w najwyższym stopniu kobietą modlitwy. Jej więź w modlitwie podtrzymywała Franciszka i jego towarzyszy, podobnie jak podtrzymuje nas dziś. Franciszek i Klara dają przykład życia w pokoju z Bogiem, z samym sobą, ze wszystkimi mężczyznami i kobietami na tym świecie. Niech ten święty mąż i ta święta kobieta będą natchnieniem dla wszystkich ludzi dzisiaj, by mieli tę samą siłę charakteru i miłości Boga i bliźniego, by kroczyć nadal drogą, którą musimy iść razem. Poruszeni przykładem św. Franciszka i św. Klary – prawdziwych uczniów Chrystusa i przekonani przykładem tego dnia, który przeżyliśmy razem, zobowiązujemy się do dokonania rachunku sumienia, do wierniejszego słuchania ich głosu, do czyszczenia naszego ducha z uprzedzeń, gniewu, wrogości, zazdrości i zawiści. Będziemy się starali czynić pokój w myśli i w działaniu, mając umysł i serce zwrócone ku jedności ludzkiej rodziny”. Opracował O. Tadeusz Słotwiński ofm
Agata, Agata z Katanii ( cs. мученица Агафия; ur. 235, zm. 5 lutego 251) – dziewica i męczennica chrześcijańska, święta Kościoła katolickiego i prawosławnego . Męczeństwo św. Agaty, mal. Sebastiano del Piombo (1520). Zgodnie z opisem męczeństwa pochodzącym z V wieku, Agata pochodziła ze znamienitego rodu rzymskiego.
Imiona do bierzmowania – damskie i męskie. Zobacz najpopularniejsze Data utworzenia: 7 czerwca 2022, 8:00. Bierzmowanie jest drugim po chrzcie sakramentem wtajemniczenia chrześcijańskiego. Co ważne, podobnie jak na chrzcie, ważnym jego elementem jest nadanie imienia. Tym razem jednak imię wybiera osoba przystępująca do bierzmowania, nie zaś jak w przypadku chrztu jej rodzice. Jakie są imiona do bierzmowania damskie i męskie, spośród których wierzący mogą wybierać? Damskie i męski imiona do bierzmowania. Foto: 123RF Zgodnie z tradycją chrześcijańską istotą bierzmowania jest przekazanie wiernym "Znamienia daru Ducha Świętego" i umocnienie ich wiary. Zwykle kandydaci do bierzmowania mają od 14 do 18 lat, ale osoby starsze, które wcześniej nie były bierzmowane, również mogą starać się o przyjęcie tego sakramentu. Każdy, kto chce być bierzmowany, musi wybrać sobie patrona, a więc świętego, którego imię przyjmie. Poniżej przedstawiamy najpopularniejsze imiona do bierzmowania – damskie i męskie. Jeśli ty lub ktoś z twoich bliskich będzie wkrótce bierzmowany warto, żebyś zapoznał się z tą listą i sprawdził, czy któryś z wymienionych świętych okaże się wyjątkowo godnym wyboru patronem lub patronką. Jak zostało to już powiedziane, wybór imienia do bierzmowania to wybór patrona lub patronki, a więc osoby, która ma być dla nas motywacją i wzorem do naśladowania. Dlatego też warto kierować się nie tylko samą urodą imienia, ale też postawą i dokonaniami osoby świętego lub świętej. Na zamieszczonej poniżej liście imion do bierzmowania krótko piszemy także o tym, kim dany święty jest, a więc kogo jest patronem lub patronką. Na naszej liście imion do bierzmowania (damskich i męskich) znajdziecie patronów i patronki artystów, dentystów, pielgrzymów, kwiaciarek, kobiet w ogóle, bezpłodnych, architektów, czy alpinistów. Wszystkie znajdujące się na liście osoby zostały świętymi wyświęconymi przez Kościół. Warto pamiętać, że imię do bierzmowania (damskie i męskie) wybieramy sobie raz, bowiem tylko raz przystępujemy do sakramentu bierzmowania. Decyzja o wyborze imienia jest więc szczególnie ważna, ponieważ nie da się jej później cofnąć, ani też zmienić po czasie patrona na kogoś innego. Warto też wiedzieć, że nie wszystkie imiona, jakie znamy, są imionami świętych, a tylko święci mogą być patronami. Imiona do bierzmowania damskie Święta Agata – patronka karmiących matek, pielęgniarek, sztuki, artystów, kominiarzy, Święta Agnieszka – patronka młodych dziewic, czystości, narzeczonych, dzieci, panien, ogrodników, Święta Anna – patronka kobiet rodzących, matek, gospodyń domowych, piekarzy, wdów, Święta Apolonia – patronka dentystów, Święta Barbara – patronka architektów, cieśli, dzwonników, górników, marynarzy, murarzy, saperów, strażników, szczotkarzy, tkaczy, więźniów, żołnierzy, dobrej śmierci, Święta Cecylia – patronka chórzystów, lutników, muzyków, organistów, zespołów wokalno-muzycznych, Święta Dorota – patronka piwowarów, górników, panien młodych, młodych małżeństw, narzeczonych, Święta Elżbieta – patronka żon i matek, Święta Franciszka – patronka emigrantów, Święta Genowefa – patronka dziewic, Święta Hiacynta – patronka chorób ciała, Święta Jadwiga – patronka Śląska i Polski, Święta Joanna – patronka telewizji, radia oraz ich pracowników, Święta Katarzyna – patronka osób chorych, Święta Klara – patronka telewizji i radia, Święta Lidia – patronka farbiarzy, Święta Łucja – patronka niewidomych, w chorobach oczu, określana również jako "patronka dobrego spojrzenia", Święta Małgorzata – patronka kobiet bezpłodnych, Święta Maria – patronka aktorów oraz młodzieży, Święta Monika – patronka owdowiałych kobiet, Święta Otylia – patronka chorych na choroby gardła, Święta Róża – patronka kwiaciarek, Święta Rita – patronka od spraw beznadziejnych, Święta Stefania – patronka poszukiwaczy skarbów, Święta Urszula – patronka nauczycielek, Święta Weronika – patronka praczek, fotografów, Święta Zdzisława – patronka młodych małżeństw, Święta Zofia – patronka matek, wdów, ludzi chorych, Święta Zuzanna – patronka oczernianych. Imiona do bierzmowania męskie Święty Adam – patron ubogich i cierpiących, Święty Adrian – patron strażników więziennych, Święty Alfons – patron adwokatów, Święty Andrzej – patron zakochanych, Święty Benedykt – patron architektów, Święty Bernard – patron alpinistów, Święty Błażej – patron lekarzy, Święty Bonawentura – patron dzieci, Święty Damian – patron farmaceutów, Święty Dominik – patron ministrantów, Święty Eustachy – patron myśliwych, Święty Filip – patron cukierników, Święty Grzegorz – patron studentów, uczniów, Święty Ignacy – patron dzieci, Święty Izydor – patron informatyków, Święty Jakub – patron szpitali, Święty Jan – patron aptekarzy, Święty Józef – patron więźniów, Święty Klaudiusz – patron rzeźbiarzy, Święty Konrad – patron cierpiących z powodu przepukliny, Święty Korneliusz – patron chorych na grypę, Święty Krzysztof – patron kierowców, Święty Leon – patron muzyków, Święty Maksymilian – patron abstynentów, Święty Marcin – patron krawców, ubogich, Święty Marek – patron prawników, Święty Michał – patron radiologów, Święty Mikołaj – patron gorzelników, Święty Nikodem – patron grabarzy, Święty Onufry – patron pielgrzymów, Święty Pankracy – patron dzieci, Święty Patryk – patron fryzjerów, Święty Paweł – patron teologów, Święty Piotr – patron rybaków, Święty Robert – patron katechetów, Święty Sebastian – patron inwalidów wojennych, kombatantów, Święty Stanisław – patron Polski, Święty Szczepan – patron tkaczy, Święty Szymon – patron beznadziejnych przypadków, Święty Tomasz – patron szkół, Święty Wojciech – patron Polski, Święty Zenon – patron żebraków. Zobacz także Zobacz także: 10 Przykazań Bożych – jak je rozumieć i wytłumaczyć dziecku? K+M+B czy C+M+B? Jak poprawnie oznaczyć drzwi? Kto ma to zrobić? Wiemy, co na to Kościół Komunie sprzed lat. Masz takie zdjęcia? Masz ciekawy temat? Napisz do nas list! Chcesz, żebyśmy opisali Twoją historię albo zajęli się jakimś problemem? Masz ciekawy temat? Napisz do nas! Listy od czytelników już wielokrotnie nas zainspirowały, a na ich podstawie powstały liczne teksty. Wiele listów publikujemy w całości. Wszystkie historie znajdziecie tutaj. Napisz list do redakcji: List do redakcji Podziel się tym artykułem: Jest patronką matek i mądrości.Wybrałam te imię , ponieważ uważam, że jest to osoba godna naśladowania w wpółczesnym żwiecie, Teraz na Ziemi jest dużo zła, przemocy, która wsprawia nas w zakłopotanie, Była to osoba bez gchechu, a my je mamy więc jest to też przykład dobrego uczynku i dobra, którego my teraz powinniśmy się 11 sierpnia 2018PolskaŚw. Klara wraz ze św. Franciszkiem dała początek wielkiej rodzinie zakonu franciszkańskiego. Oboje byli niezrównanym przykładem duchowej przyjaźni i radykalnie ewangelicznego życia. Święta jest patronką dziennikarzy i pracowników telewizji. Dziś jest jej wspomnienieŚw. Klara urodziła się w 1194 r. w zamożnej rodzinie mieszczańskiej. Rodzice kilkakrotnie próbowali wydać ją za mąż, ale Klara zafascynowana przykładem św. Franciszka, chciała prowadzić życie podobne jak on. Mając 17 lat uciekła z domu i z rąk św. Franciszka przyjęła zgrzebny habit zakonny. Wkrótce dołączyło do niej kilka innych kobiet. Razem utworzyły przy kościele św. Damiana pierwszy klasztor, którego przełożoną została Klara. Święta dbała szczególnie o to, by zakon zachował swoją specyfikę, to znaczy skrajne ubóstwo i prostotę życia. Miała ogromne nabożeństwo do Męki Pańskiej i Eucharystii. Przez swoją modlitwę i osobiste zabiegi sprawiła – jak przekazują podania – że w 1240 i 1241 r. Saraceni odstąpili od oblegania Asyżu. Klara zmarła w 1253 r. i w dwa lata później została ogłoszona świętą przez papieża Aleksandra IV. Relikwie Świętej spoczywają w Asyżu, w bazylice pod jej wezwaniem. Z kilkunastu pism jakie pozostawiła po sobie wynika, że doświadczała stanów mistycznych, choć przeżywała je w sposób niezwykle dyskretny. Dziełem św. Klary jest kontemplacyjny zakon klarysek, które tworzą modlitewne i pokutne “zaplecze” dla apostolskiej działalności franciszkanów. Obecnie na świecie jest ponad 10 tysięcy żyjących w klauzurze sióstr. W Polsce w 5 klasztorach żyje ich ok. 120. Papież Jan Paweł II kanonizował 16 czerwca 1999 r. w Starym Sączu bł. Kingę, księżną, która ufundowała klasztor klarysek w Starym Sączu, a po śmierci męża sama do niego wstąpiła. Ponadto Kościół czci dwie inne polskie klaryski: bł. Jolantę, rodzoną siostrę św. Kingi i bł. Salomeę, która w 1245 r. sprowadziła zakon do Polski. W 1958 r. papież Pius XII ogłosił św. Klarę patronką telewizji. Dlaczego wybór padł na świętą z Asyżu, wyjaśnia jej żywot, napisany przez Tomasza z Celano. W dzień Bożego Narodzenia, matka Klara została sama w celi, gdyż zachorowała i ubolewała, że nie może brać udziału w śpiewaniu oficjum na cześć Pana Jezusa. Wówczas usłyszała melodie rozbrzmiewające w kościele św. Franciszka – psalmodię braci, ich śpiew, dźwięk organów w oddalonej świątyni. Zobaczyła nawet sam żłóbek Pana. Gdy nazajutrz rano przyszły jej współsiostry, powiedziała im, że dzięki łasce Jezusa słyszała i widziała wszystkie obrzędy, jakie dokonywały się tej nocy w kościele św. Franciszka. KAI/alŚw. Klara - patronką radia, telewizji i Klara, pochodzi z łaciny "clara" i oznacza: jasna, czysta, a także sławna. Poprzez nadanie tego imienia wyrażano pragnienie, aby osoba, która je nosi, była wzorem i przykładem dla innych. Pierwszą znaną świętą, która na chrzcie św. otrzymała to imię była św. Klara z Asyżu. Urodziła się w tym włoskim miasteczku w roku 1193 lub 1194. Była najstarszą z trzech córek pana Favarone z rycerskiego rodu Offreduccio i jego małżonki Ortolany. Matka, bardzo pobożna, często modliła się będąc brzemienną o szczęśliwe narodziny pierwszego dziecka. Podczas jednej z modlitw usłyszała słowa: "Nie bój się, gdyż to dziecko zabłyśnie swym życiem jaśniej niż słońce!". Umocniona tą przepowiednią nadała dziewczynce imię Klara. Dziecię otoczono troskliwą opieką. Jak na szlachecki ród przystało, zdobyła staranne wykształcenie, a także nauczyła się zarządzać domem; matka przekazywała jej tajniki haftu, ale również wiarę, umiłowanie modlitwy, szacunek dla każdego człowieka i miłosierdzie wobec ubogich. Gdy Klara była 12-letnią dziewczynką, Asyż został poruszony wyczynami młodego Jana Bernardone, przezywanego Franciszkiem. Po nieudanych próbach wejścia do stanu rycerskiego, ten syn kupca odszedł z miasta i został pustelnikiem. Wrócił jednak do Asyżu i zaczął wygłaszać płomienne kazania o miłości Bożej, o przyjaźni z Jezusem, o chwale Najświętszej Panny Maryi. Wszyscy orzekli, że Franciszek postradał zmysły, lecz Klara słuchając bosego Biedaczyny, odzianego w nędzną tunikę przepasaną sznurem, coraz bardziej rozumiała, że mówi prawdę, że wciąż Boża Miłość nie jest kochana. Po kilku latach także inni Asyżanie pojęli, że to co głosi Franciszek nie jest kolejną herezją, jakich wiele wówczas wymyślano. Jego dawni przyjaciele, jeden po drugim, zdobywali się na odejście od dotychczasowego życia, aby modlitwą, pracą i posługą rozgrzewać ludzkie serca.
Dlaczego do bierzmowania wybrałam imię Weronika ? Mam odpowiedzieć na to pytanie (bo to imię wybrałam) ale nie wiem jak bo chce Weronika bo mi się imię podoba =P. chodzi o tą Weronikę która otarła twarz Jezusowi jest patronką fotografów, gospodyń parafialnych, szwaczek, tkaczy i kupców. Jest również orędowniczką w przypadku
O Świętej Klarze Święty Franciszek i Święta Klara Urodzona w szlachetnej rodzinie, Klara z Asyżu miała zawrzeć korzystne małżeństwo, ale zamiast tego została powołana do Boga po wysłuchaniu kazania św. Opuściła rodzinę, ścięła długie włosy i zrezygnowała z majątku, aby podjąć życie zakonne. Zwykle przedstawia się ją trzymającą monstrancję, ponieważ wydarzyło się to, gdy żołnierze przyszli na nalot na jej klasztor. Chociaż była bardzo chora, kazała zanieść siebie i Najświętszy Sakrament pod mur klasztoru i modliła się o pomoc Bożą. Jej modlitwy zostały wysłuchane, a wrogowie uciekli. Ponieważ Klara miała podobno widzieć obraz Mszy św. na ścianie swojej sali chorych, jest patronką telewizji. Klara jest również patronką hafciarek, złotników, pracowników pralni i osób cierpiących na choroby oczu. Zakup medaliki i różańce Św. Klary Patronka chorób oczu, telefonów i telewizji. Tapis przedstawiający św. Klarę Zainspirowana naukami św. Franciszka z Asyżu, św. Klara uciekła od bogactwa i szlachetności swojej rodziny, aby jako uboga zakonnica prowadzić życie poświęcone Jezusowi Chrystusowi. Franciszek prowadził ją, gdy zakładała swój własny zakon mniszek, którego misją było życie w prostocie, wzrastanie w świętości i modlitwa za świat potrzebujący Boga. Zakon, który założyła, istnieje do dziś i wciąż się rozwija; jest ponad 20 000 klarysek w ponad 75 krajach na całym świecie! Święta Klara urodziła się jako Chiara Offreduccio 16 lipca 1194 roku, najstarsze dziecko Favorino Sciffi (hrabiego Sasso-Rosso) i jego żony Ortolany. (Imię „Chiara” jest włoską wersją imienia „Klara”). Matka Klary była bardzo pobożną kobietą, która nauczyła wiary swoje córki, Klarę, Agnieszkę i Beatrycze. Kiedy św. Klara miała 12 lat, jej rodzice chcieli, aby wyszła za mąż za bogatego młodzieńca, ale św. Klara powiedziała im, że chce poczekać z małżeństwem do ukończenia 18 lat. Franciszka z Asyżu, który wygłosił kazanie, a jego przesłanie poruszyło jej serce. Chciała poświęcić swoje życie Chrystusowi i nie chciała wychodzić za mąż. W Niedzielę Palmową, kiedy jej rodzina poszła zbierać gałązki palmowe, św. Klara została w domu, aby móc uciec i żyć życiem, do którego czuła, że Bóg ją wzywa. Franciszka, który obciął jej włosy i dał do noszenia szorstką, brązową tunikę i czarny welon. Przez krótki czas mieszkała z grupą benedyktyńskich zakonnic, które trzymały ją z dala od ojca, który próbował ją porwać, aby sprowadzić ją do domu i wydać za mąż. Wkrótce dołączyła do niej siostra św. Klary, Agnieszka, i zamieszkały w pobliżu kościoła San Damiano, który odbudował św. Prowadziły bardzo proste i ubogie życie, które przyciągało inne kobiety, aby się do nich przyłączyć. Nie nosiły butów, nie jadły mięsa, mieszkały w ubogim domu, spały na podłodze i przez większość czasu zachowywały milczenie. Brak dóbr i luksusów pozwalał im skupić wzrok wyłącznie na modlitwie i poświęceniu. Ikona przedstawiająca św. Franciszka i św. Klarę Przez krótki czas św. Franciszek był przełożonym tego nowego zakonu (który w tym czasie był znany jako „Zakon San Damiano”). W 1216 r. św. Klara przyjęła funkcję opatki, co pozwoliło jej na samodzielne zarządzanie zakonem, bez kapłana jako zwierzchnika wspólnoty. Klara wielokrotnie w następnych latach musiała twardo trzymać się sposobu życia, którym żyła jej wspólnota, ponieważ władze kościelne wielokrotnie próbowały nakłonić wspólnotę do życia według Reguły św. Benedykta, którą Klara uważała za zbyt luźną w porównaniu z tym, do czego czuła się powołana. Klara była zdecydowana żyć w ubóstwie i prostocie, stawiając na pierwszym miejscu tylko Boga. W pierwszych latach zakładania swojego zakonu Klara pozostawała dobrą przyjaciółką św. Opiekowała się nim w ostatnich latach jego życia, aż do jego śmierci w 1226 roku. Po śmierci św. Franciszka, św. Klara kontynuowała pracę, aby zachować surowy styl życia, którym żyła ona i jej siostry – nawet do tego stopnia, że nie zgadzała się z papieżami, którzy zachęcali ją do złagodzenia reguły. Stwierdziła: „Mówią, że jesteśmy zbyt ubogie, ale czy serce, które posiada nieskończonego Boga, może być naprawdę nazwane ubogim?”. Serce św. Klary z pewnością posiadało Boga i jako takie okazywało miłość do swoich sióstr we wszystkim, co robiła. Klara, choć nosiła tytuł opatki, służyła siostrom przy stole, opiekowała się nimi, gdy były chore, myła i całowała ich obolałe stopy, gdy wracały z żebrania. Wstawała późno w nocy, aby przykryć siostry, które zrzuciły z siebie koce. Każdego ranka wstawała jako pierwsza, zapalała świece i dzwoniła dzwonkiem, aby wezwać siostry do chóru na modlitwę. Po modlitwie opuszczała kaplicę z rozpromienioną twarzą. W 1244 roku cesarz Fryderyk II, który był w stanie wojny z papieżem, wkroczył na teren Asyżu, aby go zaatakować. Jednym z pierwszych miejsc, w których się zatrzymał, było San Damiano, gdzie mieszkała św. Klara i jej siostry. Klara była bardzo chora, ale na wieść o inwazji wstała z łóżka, aby zrobić wszystko, co w jej mocy, aby ochronić swoje siostry. Klara wzięła Najświętszy Sakrament i poprosiła, aby wyniesiono ją do furty, na oczach napastników. Klara modliła się o ochronę i bezpieczeństwo swoich sióstr i usłyszała głos Boga, który powiedział jej, że będą one zawsze pod Jego opieką. Następnie Klara modliła się za miasto i ponownie została zapewniona, że będzie ono pod Bożą opieką. Klara zwróciła się do swoich sióstr i powiedziała im, aby zaufały Jezusowi. Nagle, przerażenie ogarnęło atakujących żołnierzy i uciekli oni w pośpiechu, pozostawiając św. Klarę i jej siostry bez szwanku. Witraż Świętej Klary Jednej Wigilii Święta Klara była zbyt chora, aby uczestniczyć we Mszy Świętej. W łóżku wzdychała do siebie i modliła się: „Zobacz Panie, zostałam tu sama z Tobą”. W tym momencie św. Klara otrzymała wizję, w której była w stanie zobaczyć Mszę Świętą w trakcie jej trwania, a jednak z własnego pokoju. Z tego powodu wiele lat później, w 1958 r., papież Pius XII ogłosił ją patronką telewizji, ponieważ otrzymała od Boga „przekaz na żywo”. Po latach starań, aby jej reguła stała się oficjalną regułą, według której miały żyć jej siostry, 9 sierpnia 1253 r. papież Innocenty IV wydał bullę „Solet annuere”, w której potwierdził, że reguła św. Klary będzie regułą rządzącą Zakonem Ubogich Pań św. Zaledwie dwa dni później, 11 sierpnia, św. Klara zmarła. Wkrótce potem, 15 sierpnia 1255 roku, papież Aleksander IV kanonizował św. Budowa bazyliki św. Klary została ukończona w 1560 r. w Asyżu, we Włoszech. Jej szczątki zostały przeniesione do bazyliki i pozostają tam do dziś. W 1263 r. papież Urban IV zmienił nazwę jej zakonu z „Zakonu Ubogich Pań” na „Zakon Świętej Klary”, bardziej znany jako „Ubogie Klaryski”.” Patronat Świętej Klary Święta Klara z Asyżu jest patronką osób z chorobami oczu, hafciarek, pracowników pralni, pracowników igieł, telefonów i telewizji. Imię św. Klary oznacza „czysty” i „jasny”, dlatego też została poświęcona jako patronka osób z chorobami oczu, które mogą cierpieć z powodu ciemności ślepoty lub różnego rodzaju niewyraźnego widzenia spowodowanego chorobą. Ze względu na swój wielki talent do szycia i haftowania została nazwana patronką hafciarek i osób pracujących z tkaniną. Wyhaftowała przepiękne obrusy ołtarzowe dla kościołów w Asyżu. Stała się znana jako twórczyni „haftu asyskiego”, który jest specjalnym rodzajem haftu krzyżykowego, wykorzystującym podwójny ścieg biegnący, który obrysowuje motyw, oraz tło wykonane ściegiem krzyżykowym, pozostawiając obszar motywu pozbawiony jakichkolwiek ściegów. Klara była zbyt chora, aby uczestniczyć we Mszy Świętej, Pan dał jej wizję Mszy Świętej w trakcie jej trwania. Skojarzenie tej „transmisji na żywo” ze współczesną telewizją sprawiło, że Klara została uznana za patronkę telewizji. Święta Klara w sztuce Święta Klara, kiedy jest przedstawiana w sztuce, prawie zawsze występuje w jednej z dwóch postaci. Pierwszy z nich to habit klaryski (welon i szata), trzymającej monstrancję z Najświętszym Sakramentem. Klara trzymała monstrancję jako ochronę dla swojego zakonu, a wojska cesarza Fryderyka II wycofały się i pozostawiły klasztor bez szwanku. Drugi najczęściej spotykany wizerunek św. Klary również przedstawia ją w habicie klaryski, ale zamiast samotnie, stoi ona ze św. Franciszkiem z Asyżu, swoim duchowym mentorem i bratem w Chrystusie. Modlitwy do św. Klara Modlitwy Święta Klara z monstrancją. Klara z monstrancją Modlitwa do św. Klary O chwalebna święta Klaro! Bóg obdarzył Cię mocą nieustannego czynienia cudów i łaską odpowiadania na modlitwy tych, którzy wzywają Twej pomocy w nieszczęściu, niepokoju i utrapieniu. Prosimy Cię, uzyskaj od Jezusa przez Maryję, Jego Najświętszą Matkę, to o co Cię tak gorąco i z nadzieją błagamy (wymień swoją prośbę), jeśli to będzie dla większej czci i chwały Bożej i dla dobra naszych dusz. Amen. Modlitwa św. Klary Boże Miłosierdzia, Ty natchnąłeś świętą Klarę miłością ubóstwa. Z pomocą jej modlitw, spraw, abyśmy naśladując Chrystusa w ubóstwie ducha, doszli do radosnego oglądania Twojej chwały w królestwie niebieskim. Prosimy Cię o to przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje i Duchem Świętym, Bóg jeden, na wieki wieków. Amen. Modlitwa do św. Klary Droga św. Klaro, zainspirowana przez św. Franciszka, zostałaś ubogą zakonnicą ze względu na Jezusa i założyłaś „klaryski”. Mówi się nam, jak bardzo ceniłaś Chrystusa obecnego w Sakramencie Ołtarza. Czyż Msza św. nie jest swego rodzaju telewizją ofiary Chrystusa na krzyżu? Pomóż wszystkim pracownikom telewizji głosić prawdę i odciągać od fałszu i zła. Amen. Nowenna do św. Klary Droga św. Klaro, jako młoda dziewczyna naśladowałaś miłość swojej matki do ubogich w rodzinnym Asyżu. Zainspirowana kazaniami św. Franciszka, który z entuzjazmem śpiewał o swoim Panu Jezusie i Pani Ubóstwa, w wieku dziewiętnastu lat oddałaś swoje życie Jezusowi, pozwalając, by św. Franciszek obciął ci twoje piękne włosy i przywdział habit franciszkański. Przez całe życie ofiarowałaś swoje wielkie cierpienia za swoje siostry, klaryski i nawrócenie dusz. Bardzo pomagałaś św. Franciszkowi w jego nowym zakonie, kontynuując jego ducha we franciszkanach po jego śmierci. Przede wszystkim miałaś głęboką miłość do Jezusa w Najświętszym Sakramencie, która podsycała twoje powołanie do miłości i opieki nad ubogimi. Proszę, módl się za mnie (wymień swoją prośbę), abym starał się zachować Jezusa jako moją pierwszą miłość, tak jak ty to czyniłeś. Pomóż mi wzrastać w miłości do Najświętszego Sakramentu, w trosce o ubogich i w ofiarowaniu Bogu całego mojego życia. Ojcze Niebieski, dziękuję Ci za dar świętej Klary. Klary. Za jej wstawiennictwem, proszę Cię, wysłuchaj i odpowiedz na moją modlitwę, w imię Jezusa, Twojego Syna. Amen. Eksperyment Zainspirowana kazaniami św. Franciszka z Asyżu, św. Klara opuściła bogactwo i status swojej rodziny, aby jako uboga zakonnica prowadzić życie poświęcone Jezusowi Chrystusowi. Franciszek był jej mentorem, gdy zakładała swój własny zakon mniszek. Jej misją było życie w prostocie, wzrastanie w świętości i modlitwa za świat potrzebujący Boga. Zakon ten istnieje do dziś, 800 lat później, i wciąż się rozwija; jest ponad 20 000 klarysek w ponad 75 krajach na całym świecie!tY03OJ9.
